สังเวย

เรื่องราวของ "บัว" เด็กสาววัย 23 ปี...ออกหางานทำอยากหาเงินเลี้ยงตัวเอง เพราะมีปัญหาทะเลาะกับพ่อของเธอ พ่อที่เริ่มเหินห่างไม่สนใจเธอเพราะพ่อกำลังไปมีผู้หญิงใหม่หลังจากที่แม่เธอเพิ่งตายไปไม่นาน...เธออยากจะหนีไปจากบ้านที่ไม่มีความสุขซะที...

บัวไปสมัครงานต้องเริ่มฝึกหัดงานพยาบาลดูแลผู้ป่วยและคนชรา... พยาบาลที่ชุมชน(เอื้อยคำ) ได้พาบัวออกตระเวนเยี่ยมไปตามบ้านต่างๆ...ให้บัวได้คอยฝึกงาน ดูแลคนชราที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้...จนครูฝึกหัดพาเธอมาถึงบ้านหลังใหญ่ประหนึ่งคฤหาสน์หรูหลังหนึ่ง...ซึ่งบ้านหลังนี้มีเพียงเจ้าของบ้านเป็นหญิงชรานอนติดเตียงป่วยอาการโคม่าไม่ได้สติอยู่คนเดียว...ร่างหญิงชรานั้นผอมซีดเคลื่อนไหวไม่ได้เป็นอัมพาตทั้งตัว...หญิงชรามีชีวิตอยู่ได้ก็ด้วยหน้ากากออกซิเจนและต้องได้รับการถ่ายเลือดอยู่ตลอดเวลา…

บัวบังเอิญได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงชราคนนี้ ว่าแต่ก่อนเธอเคยเป็นครูสอนรำไทยที่มีชื่อเสียงและมีฐานะดีมากอยู่ทางแถบภาคเหนือ...และก่อนหน้าที่เธอจะล้มป่วยลง...ได้เก็บทรัพย์สมบัติโบราณและของมีค่า เช่น ชุดเครื่องแต่งกาย นางรำ นายรำ ของประดับสำหรับการแสดงชั้นสูง เครื่องราชฯโบราณ และของประดับ เช่น จานเบญจรงค์ ซ่อนเอาไว้มากมายมหาศาล ...ถูกแอบซ่อนอยู่ ณ ห้องไหนห้องหนึ่งภายในคฤหาสน์หลังนี้...มีหลายคนเคยแอบเข้ามาค้นหากันแต่ก็ไม่เคยมีใครเจอแต่ล่ำลือกันว่ามีสมบัตินั้นอยู่จริงแน่ ...บัวเอาเรื่องนี้ไปคุยให้ “ไผ่” แฟนหนุ่มวัย 28 ปี ฟัง...ไผ่ทำงานเป็นลูกจ้างรายวันร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์เล็กๆแห่งหนึ่ง...ไผ่มีความตั้งใจอยากพาบัวไปสร้างชีวิตใหม่กันที่กรุงเทพเพราะอยู่ในจังหวัดเล็กๆแห่งนี้ต่อไปก็มองไม่เห็นอนาคต...ไผ่เลยชวน “เด้อ” เพื่อนสนิทวัยเดียวกันมาวางแผนที่จะเข้าไปขโมยทรัพย์สินในบ้านหลังนั้น...แต่ทว่าทั้งสามวัยรุ่นที่คึกคะนอง กลับไม่รู้ตัวเลยว่าถ้าเข้าไปในบ้านหลังนั้นแล้วอาจจะไม่มีโอกาสได้กลับออกมากันอีกเลย...บ้านแห่งนี้ถูกปิดตายมานาน มีบางสิ่งบางอย่างกำลังรอต้อนรับพวกเขาอยู่...ความลับที่เคยซ่อนเร้น... เรื่องราวอาถรรพ์ความสยองในบ้านจะถูกเปิดเผยและมันจะทำให้ชีวิตบัวกับเพื่อนของเธอเปลี่ยนไปแบบที่ไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกตลอดกาล...