Elaine May

เอเลน อีวา เมย์ (née Berlin; เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2475) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก นักเขียน และผู้กำกับชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1950 จากการแสดงตลกด้นสดร่วมกับไมค์ นิโคลส์ ก่อนที่จะเปลี่ยนอาชีพของเธอ โดยทำลายรูปแบบเดิมๆ เป็นประจำในฐานะนักเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมหลายเรื่อง เธอได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัล BAFTA, รางวัลแกรมมี่ และรางวัล Tony Award เธอได้รับเกียรติด้วยเหรียญศิลปะแห่งชาติจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา ในปี 2556 และรางวัลออสการ์กิตติมศักดิ์ในปี 2565

ในปี 1955 เมย์ย้ายไปชิคาโกและกลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง Compass Players ซึ่งเป็นกลุ่มละครด้นสด เธอเริ่มทำงานเคียงข้าง Nichols และในปี 1957 ทั้งคู่ลาออกจากกลุ่มเพื่อก่อตั้งละครเวทีของตัวเอง Nichols และ May ในนิวยอร์ก พวกเขาแสดงทุกคืนในคลับใน Greenwich Village ร่วมกับ Joan Rivers และ Woody Allen รวมถึงบนเวทีบรอดเวย์ พวกเขายังได้ปรากฏตัวทางโทรทัศน์และวิทยุเป็นประจำ พวกเขาออกอัลบั้มตลกหลายอัลบั้มและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่อวอร์ดถึงสี่ครั้ง ได้รับรางวัลอัลบั้มตลกยอดเยี่ยมสำหรับ An Evening ร่วมกับ Mike Nichols และ Elaine May ในปี 1962 การทำงานร่วมกันของพวกเขาได้รับการพูดถึงในสารคดีของ PBS Nichols และ May: Take Two (1996)

เมย์แสดงภาพยนตร์ไม่บ่อยนัก รวมถึง Luv, Enter Laughing (ปี 1967), California Suite (1978) และ Small Time Crooks (2000) เธอกลายเป็นผู้กำกับหญิงคนแรกที่ได้รับข้อเสนอจากฮอลลีวูด นับตั้งแต่ไอดา ลูปิโน เมื่อเธอกำกับภาพยนตร์ตลกเรื่อง A New Leaf ในปี 1971 เธอได้กำกับภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้แนวดาร์กเรื่อง The Heartbreak Kid (1972) ภาพยนตร์แก๊งสเตอร์ Mikey and Nicky (1976) และภาพยนตร์ตลกแนวผจญภัย Ishtar (1987) ต่อมาเมย์ได้รับเสียงชื่นชมในการเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง Heaven Can Wait (1978) ของวอร์เรน บีตตี้ และ The Birdcage ของไมค์ นิโคลส์ (1996) และ Primary Colours (1998) Heaven Can Wait และ Primary Colours ต่างก็ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ในขณะที่เรื่องหลังได้รับรางวัล BAFTA Award สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

เมย์กลับมาแสดงในซีรีส์ Amazon Prime ของวูดดี อัลเลนเรื่อง Crisis in Six Scenes (2016) และละครบรอดเวย์ในการคืนชีพของละคร Kenneth Lonergan เรื่อง The Waverly Gallery (2018) ซึ่งเรื่องหลังทำให้เธอได้รับรางวัล Tony Award สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากละคร ชัยชนะครั้งนี้ทำให้เมย์เป็นนักแสดงที่มีอายุมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากโลอิส สมิธที่ได้รับรางวัลโทนีสาขาการแสดง ในปี 2022 Academy of Motion Pictures Arts and Sciences มอบรางวัล Honorary Academy Award แก่เดือนพฤษภาคมสำหรับ "แนวทางที่กล้าหาญและแน่วแน่ในการสร้างภาพยนตร์ในฐานะนักเขียน ผู้กำกับ และนักแสดง"

คำอธิบายด้านบนจากบทความ Wikipedia Elaine May ซึ่งได้รับอนุญาตภายใต้ CC-BY-SA รายชื่อผู้ร่วมให้ข้อมูลทั้งหมดใน Wikipedia