พวกมันจะฆ่าแก

THEY WILL KILL YOU ภาพยนตร์แนวสยองขวัญ แอ็กชัน คอเมดี้สุดเดือด เลือดสาดไม่ยั้ง ที่เล่าเรื่องของหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งต้องเอาชีวิตรอดตลอดทั้งคืนภายใน Virgil รังลับอันลึกลับและบิดเบี้ยวของลัทธิปีศาจ สถานที่ซึ่งถูกสร้างขึ้นเป็นกับดักสังหาร ก่อนที่เธอจะกลายเป็นเครื่องสังเวยรายต่อไป ภาพยนตร์นำเสนอการปะทะบนจอใหญ่ที่บ้าบิ่นไม่เกรงใจใคร เต็มไปด้วยฉากฆ่าสุดอลังการ และอารมณ์ขันดำมืดอย่างร้ายกาจ

ภาพยนตร์นำแสดงโดย แซซี บีตซ์, มายา’ลา, แพตเทอร์สัน โจเซฟ, ทอม เฟลตัน, เฮเทอร์ เกรแฮม และ แพทริเซีย อาร์เค็ตต์  

กำกับโดย คิริลล์ โซโคลอฟ และเขียนบทโดย คิริลล์ โซโคลอฟ ร่วมกับ อเล็กซ์ ลิตแว็ก ภาพยนตร์อำนวยการสร้างโดย แอนดี มูสเคียตติ, บาร์บารา มูสเคียตติ และ แดน เคแกน พร้อมผู้อำนวยการสร้างบริหาร รัสเซลล์ แอคเคอร์แมน, จอห์น โชนเฟลเดอร์, คาร์ล แฮมป์, อเล็กซ์ ลิตแว็ก และ โซโคลอฟ 

เบื้องหลังกล้อง ผู้กำกับฯ โซโคลอฟร่วมงานกับ ผู้กำกับภาพ ไอแซก บาวแมน, ผู้ออกแบบงานสร้าง เจเรมี รีด, ผู้ลำดับภาพ ลุค ดูแลน, ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย นีล แม็คลีน และหัวหน้าวิชวลเอฟเฟ็กต์ มาร์ก สมิธ ประพันธ์ดนตรีโดย คาร์ลอส ราฟาเอล ริเวรา ควบคุมดนตรีโดย อันเดรีย วอน เฟิสเตอร์ และคัดเลือกนักแสดงโดย ริชาร์ด เดเลีย

New Line Cinema และ Nocturna ร่วมกับ Domain Entertainment นำเสนอภาพยนตร์เรื่อง THEY WILL KILL YOU จัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์ บราเดอร์ส พิกเจอร์ส ฉายเฉพาะในโรงภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือ วันที่ 27 มีนาคม 2026 และเข้าฉายต่างประเทศเริ่มวันที่ 25 มีนาคม 2026

ความคิดเห็นจากผู้สร้างภาพยนตร์

คิริลล์ โซโคโลฟ

ผู้เขียนบทฯ / ผู้กำกับฯ

แรงบันดาลใจแปลก ๆ เบื้องหลังเรื่องราว… 

เรื่องนี้มีแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง ประมาณแปดปีก่อน ผมกับภรรยาย้ายไปอยู่ในอพาร์ตเมนต์ใหม่ เป็นตึกสูง 16 ชั้นที่ดูประหลาดมาก ไม่กี่วันหลังจากย้ายเข้าไป เราก็รู้ว่าทั้งตึกมีแค่เราสองคนเท่านั้นที่อายุต่ำกว่า 60 ปี คนอื่น ๆ อายุมากกว่าเราหมด และส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ไม่มีผู้ชายเลย เราก็เริ่มคิดว่า “นี่มันอะไรกัน?” จากนั้นก็สังเกตว่าทุกคนเลี้ยงแมว และพวกเขาไม่ชอบเราเพราะเรามีหมา ทุกครั้งที่ผมเดินเข้าออกตึกจะได้ยินเสียงพวกเขากระซิบกัน หน้าทางเข้ามีม้านั่งที่คุณป้า ๆ นั่งอยู่แล้วกระซิบว่า “ทำไมเขากลับดึกจัง ใส่อะไรมานะ?” สุดท้ายเราก็เอาเรื่องนี้มาล้อกันเล่นว่าทั้งตึกน่าจะเป็นของลัทธิอะไรสักอย่าง และเขาเปิดห้องของเราให้เช่าเพื่อหลอกล่อคนหนุ่มสาวแบบพวกเราเข้ามา แล้วก็จับไปบูชายัญ

การเขียนบทร่วมกับอเล็กซ์ ลิตแวค… 

อเล็กซ์ชอบไอเดียนี้มาก ตั้งแต่วันแรกเราคุยกันเลยว่าจะทำหนังสยองขวัญแบบคลาสสิกยังไง แต่ให้มันบิดเบี้ยวขึ้นอีกนิด เล่นกับขนบของแนวนี้ เราเริ่มต้นด้วยโครงสร้างคลาสสิก คือมีตัวเอกผู้หญิงก้าวเข้าไปในสถานที่อันตราย ทำให้ทุกคนคิดว่าเธอน่าจะเป็นเหยื่อแน่ ๆ จากนั้นเธอค่อย ๆ ได้พลังอำนาจของตัวเองกลับมา ซึ่งเป็นสูตรสำเร็จของหนังคลาสสิก แต่เราเลือกจะทำมันออกมาให้แตกต่างออกไป

การหักมุมของตัวละครเอก เอเชีย… 

สิ่งที่เรารู้ค่อนข้างเร็วในเรื่องคือ เอเชียไม่ใช่เหยื่อแบบสุ่ม ๆ เธอไม่ใช่ตัวละครสยองขวัญตามสูตรคลาสสิก จริง ๆ แล้วเธอมีอดีตที่บอบช้ำ เคยติดคุก รู้วิธีต่อสู้ เป็นคนแกร่ง และเป็นคนที่เตรียมพร้อมมาอย่างดี ไดนามิกของการไล่ล่าจึงพลิกทันที จากที่เคยเป็นฝ่ายถูกล่า กลายเป็นว่าสมาชิกของลัทธิกลับถูกเธอล่าแทน เธอกลายเป็นนักล่าตัวจริง และผมคิดว่านั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้มันดูสนุกมาก

นักแสดงนำ ซาซี่ บีตซ์… 

ตอนเขียนบทและวาดสตอรี่บอร์ด ผมมองตัวละครเอเชียไว้แบบหนึ่ง แต่พอเราแคสต์ซาซี และได้อ่านบทร่วมกันที่เคปทาวน์ หลังจากทำงานกับเธอแค่หนึ่งหรือสองวัน ในหัวผม เอเชียก็กลายเป็นเธอไปเลย ผมไม่สามารถจินตนาการถึงใครคนอื่นได้อีก เธอเข้าครอบครองตัวละครนี้อย่างสมบูรณ์ ทำให้มันสดใสและมีชีวิต หนังเรื่องนี้ใช้ร่างกายหนักมาก เธออยู่กองถ่ายทุกวัน มีฉากแอ็กชันเยอะมาก และเธอก็เต็มใจเล่นเอง ใช้เวลาซ้อมและเตรียมตัวราวสามถึงสี่เดือน วิ่งเท้าเปล่าตลอดทั้งเรื่อง ต้องถ่ายทำตอนกลางคืนในฤดูหนาวที่เคปทาวน์ ตัวเปียก ลมแรง ลูกเห็บ แต่เธอไม่เคยแตก ไม่เคยถอดใจ และยังยิ้มได้ตลอด ผมซาบซึ้งกับความทุ่มเทของเธอมากจริง ๆ ซาซีน่าทึ่งมาก ผมจำได้ว่าตอนยังถ่ายทำอยู่ ผมคิดเลยว่า “โอเค ฉันต้องเขียนอะไรสักอย่างให้เธออีกทันที” เพราะเมื่อคุณเจอคนแบบนี้ คุณจะรู้เลยว่าควรยึดเขาไว้ให้ได้

ทีมนักแสดงสมทบที่ยอดเยี่ยมซึ่งเติมชีวิตให้กับตัวละครใน They Will Kill You… 

พวกเขาเข้าใจโทนของหนังและความเสียดสีของมันอย่างแท้จริง และทำให้ตัวละครมีชีวิตขึ้นมา ทุกคนใส่บุคลิกของตัวเองลงไป ตัวละคร มาเรีย ของไมฮา’ลา เป็นเรื่องราวของเหยื่อที่เข้าร่วมลัทธิในฐานะแม่บ้าน เธอมีชีวิตที่ยากลำบาก และน่าจะถูกพบในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของชีวิต ขณะที่ทอม เฟลตันและเฮเทอร์ เกรแฮม รับบทเป็นเควินและชารอน ผู้เช่าฐานะร่ำรวยที่อาศัยอยู่ในตึกนี้ และเป็นตัวแทนของอีกด้านหนึ่งของลัทธิ ส่วนแพทริเซีย อาร์เค็ตต์ และแพตเทอร์สัน โจเซฟ ได้สร้างเคมีและไดนามิกระหว่าง ลิลลี่ กับ เรย์ ออกมาได้อย่างงดงาม พวกเขาเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก หนังเรื่องนี้มีการเปลี่ยนโทนหลายครั้ง เริ่มจากหนังสยองขวัญ แล้วขยับไปทางตลกมากขึ้น และมีฉากแอ็กชันจำนวนมาก บางครั้งเราสลับโทนภายในฉากเดียว จากดราม่าหรือจริงจัง กลายเป็นตลก แล้วก็กลับไปดราม่าอีกครั้ง ความท้าทายของการคัดเลือกนักแสดงคือการหาคนที่เอาโทนแบบนี้อยู่ ซึ่งไม่ง่ายเลย ต้องเข้าใจแนวและจังหวะอย่างแม่นยำไม่ให้หลุด แต่พวกเขาทำให้งานของผมง่ายมาก

สิ่งที่ทำให้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นใน Virgil น่ากลัวมาก… 

ผมคิดว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือมันมีฐานทางสังคมที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยมาก เพราะมันหยิบมาจากชีวิตจริง ถ้าคุณดูว่าลัทธิจริง ๆ ในโลกนี้ทำงานกันอย่างไร ระบบของ Virgil ก็เป็นแบบนั้นเลย ตั้งแต่การล่อลวงผู้คนเข้ามา บางคนกลายเป็นเครื่องสังเวย ขณะที่อีกส่วนหนึ่งยังอยู่ต่อและทำงานให้ลัทธิ คนที่มีเงินใช้อำนาจในทางที่ผิด และกดขี่ใช้ประโยชน์จากคนอื่น ๆ ที่พวกเขาควบคุมเอาไว้ นั่นแหละคือสิ่งที่ผมคิดว่าน่ากลัวที่สุด แต่ขณะเดียวกัน หนังก็ยังมีองค์ประกอบสยองขวัญแบบคลาสสิกมากมาย ทั้งจัมป์สแกร์ ความมืด ความรุนแรง และเลือด

แรงบันดาลใจในการออกแบบ Virgil… 

เจเรมี่ รี้ด ผู้ออกแบบงานสร้างของเรา เป็นอัจฉริยะสายบ้าคลั่ง หนังเรื่องนี้ส่วนใหญ่อยู่ภายในอาคาร Virgil เกือบทั้งหมด เป็นงานถ่ายทำภายในล้วน ๆ ซึ่งเมื่อทำหนังที่อยู่แต่ในฉากสี่ผนัง คุณจะรู้ว่าคนดูอาจเบื่อได้ง่าย จึงต้องฉลาดและสร้างสรรค์มากว่าจะทำให้ผู้ชมตื่นเต้นยังไง จะนำเสนอฉากเดิมให้ดูต่างออกไปได้ยังไง จะขยายโลกของเรื่องโดยที่ไม่ต้องออกจากสถานที่นั้นได้อย่างไร Virgil เป็นอาคารเก้าชั้น เพราะเราใช้ Dante’s Inferno เป็นแรงบันดาลใจ โดยที่แต่ละชั้นเปรียบเสมือนวงนรกคนละระดับ นั่นทำให้เราได้แนวคิดในการออกแบบแต่ละชั้น ว่าควรตกแต่งยังไง แต่ละชั้นควรมีธีมแบบไหน และมีอะไรเกิดขึ้นในชั้นนั้นบ้าง เราใช้โครงสร้างนี้เป็นฐานในการพัฒนาสไตล์ภาพและการออกแบบโลกของสถานที่แห่งนี้

การถ่ายทำฉากต่อสู้ขนาดใหญ่จำนวนมากของหนัง…

They Will Kill You เป็นหนังแอ็กชันที่ก็เป็นหนังสยองขวัญไปพร้อมกัน และยังมีความตลกผสมอยู่นิดหน่อยด้วย [หัวเราะ] หนังเต็มไปด้วยสตันต์และฉากแอ็กชัน ในแทบทุกฉากจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น เป้าหมายแรกของเราคือทำทุกอย่างให้ “จริง” ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซาซี บีตซ์ และทีมนักแสดงอยากมีส่วนร่วมให้มากที่สุด พวกเขาจึงฝึกหนักและลงมือทำเองหลายอย่าง เรามีฉากต่อสู้ฉากหนึ่งที่ใหญ่มากและน่าทึ่ง มีไฟจริงเข้ามาเกี่ยวข้อง ตั้งแต่วันแรกทุกคนบอกเราว่า “ไม่ ๆ ลืมไฟจริงไปได้เลย อันตราย ใช้เวลานาน แพง เดี๋ยวทำเป็นไฟซีจีก็พอ” แต่ถึงงานวิชวลเอฟเฟกต์จะดีแค่ไหน คุณก็ยังรู้สึกได้ว่ามันไม่จริง มันไม่ให้ความรู้สึกอันตรายหรือความตึงเครียดบนจอ เราเลยหาทางทำมันจริง และฉากนั้นก็คือซาซีวิ่งอยู่ท่ามกลางไฟจริง ไล่จัดการศัตรูจริง ๆ ซึ่งผลลัพธ์ออกมาน่าเหลือเชื่อมาก คนดูจำนวนมากน่าจะไม่เชื่อเลยว่าฉากนี้ถ่ายทำจริงหน้ากล้องทั้งหมด

เพราะเรารู้ว่าหนังมีแอ็กชันและฉากต่อสู้เยอะมาก เราเลยคิดต่อว่าจะทำยังไงให้มันมีพัฒนาการและแตกต่างกันไป เนื่องจากมันเป็นหนังโพสต์โมเดิร์น เราจึงเปลี่ยนโทนและเปลี่ยนแนวอยู่ตลอด เมื่อขยับจากชั้นหนึ่งไปอีกชั้น โลกก็เปลี่ยน วงนรกก็เปลี่ยน บรรยากาศของการต่อสู้และท่าทางการคิวบู๊ก็เปลี่ยนตามไปด้วย เราเริ่มจากการต่อสู้ที่ติดดินและสมจริง มีความเว่อร์นิดหน่อย จากนั้นขยับไปสเกลยิ่งใหญ่แบบไวกิ้ง ดิบและโหดขึ้น แล้วสุดท้ายก็ไปสุดทางแบบอนิเมะ เป็นกังฟูบ้าคลั่งเต็มรูปแบบ เสียงต่างกัน ภาพต่างกัน ความรู้สึกก็ต่างกัน และหวังว่าจะยิ่งใหญ่ขึ้น เร้าใจขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งหมดนี้เป็นความท้าทายอย่างมากในขั้นตอนการเตรียมงาน แต่ เคอร์รี เกร็ก, รัสส์ แม็กแครอล, พอล แฮมป์เชียร์ และทีมสตันต์ทั้งหมดที่เคปทาวน์ ทำงานกันได้ยอดเยี่ยมมาก พวกเขาฝึกซ้อมและพัฒนาทุกอย่างขึ้นมาอย่างทุ่มเทจริงๆ

ประสบการณ์ที่ผู้ชมจะได้รับเมื่อได้ดู They Will Kill You… 

ผมรับรองได้เลยว่าเมื่อคุณได้ดูเรื่องนี้ คุณจะได้สัมผัสทั้งความตื่นเต้น ความสะพรึง เสียงหัวเราะ ฉากแอ็กชัน และแน่นอนว่า… เลือดแบบจัดเต็มจำนวนมาก

อเล็กซ์ ลิตแวค

ผู้เขียนบทฯ

ที่มาของแรงบันดาลใจของ They Will Kill You และการพัฒนาบทร่วมกับ คิริลล์ โซโคลอฟ… 

ผมได้รู้จักคิริลล์ โซโคลอฟเป็นครั้งแรก หลังจากเขาอ่านบทปล้นทุนสูงที่ผมเขียนไว้และชอบมันมาก แต่ผมคิดว่าควรดูผลงานก่อนหน้าของเขาสักหน่อยก่อนจะตัดสินใจ นั่นคือจุดที่ผมได้ค้นพบ Why Don’t You Just Die? ซึ่งผมชอบมันมากจริง ๆ หนังมีสไตล์จัดจ้าน เลือดสาด โอ่อ่าแบบโอเปรา รุนแรง ตลก น่ากลัว และแหกขนบสุด ๆ ราวกับงานของ เซร์จิโอ เลโอเน มาพบกับ แซม ไรมี่ เป็นงานระดับมหากาพย์ที่เกิดขึ้นภายในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ สรุปสั้น ๆ คือเป็นงานที่ “คิริลล์มาก”

หลายปีต่อมา ระหว่างมื้อค่ำ คิริลล์เล่าไอเดียที่เขาเรียกว่า ไนน์ ฟลอร์ส ออฟ เฮลล์ ให้ผมฟัง ได้แรงบันดาลใจจากตึกอพาร์ตเมนต์ที่เพื่อนบ้านดูเหมือนจะคอยจ้องมองและกระซิบถึงคุณอยู่ตลอด แค่ได้ยินไอเดียนี้ ผมก็เห็นภาพตัวอย่างหนังในหัวทันที และรู้เลยว่ามันต้องเป็นภาพยนตร์ จากจุดนั้นเราก็เริ่มพัฒนาเรื่องราวร่วมกัน หล่อหลอมไอเดียให้กลายเป็นโลกและโครงเรื่องที่ในที่สุดก็พัฒนาออกมาเป็น They Will Kill You การเขียนบทใช้เวลาพอสมควร แต่เราก็ผลักดันกันต่อไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็แตกโจทย์และทำมันสำเร็จ

ประสบการณ์การได้ร่วมงานกับผู้สร้างภาพยนตร์สยองขวัญชื่อดังอย่าง แอนดี้ มุสเกียตติ และ บาร์บารา มุสเกียตติ…

ตอนที่เรานำบทไปเสนอขายในตลาด เราโชคดีที่มีผู้ซื้อสองรายแข่งขันกัน สำหรับพวกเรา เป้าหมายไม่ใช่แค่ขายบทได้เท่านั้น แต่คือการสร้างหนังเรื่องนี้ออกมาโดยไม่สูญเสียสไตล์นอกกรอบและความบ้าคลั่งที่มีแรงบันดาลใจ ซึ่งเราใส่ลงไปในทุกหน้า ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้พบกับแอนดี้และบาร์บารา ก็ชัดเจนเลยว่าเราไม่ได้กำลังคุยกับ “โปรดิวเซอร์” ธรรมดา ๆ แต่เป็นเพื่อนศิลปินที่เข้าใจทันทีว่าเราพยายามทำอะไร พวกเขาเชื่อในโทนของหนังและสนับสนุนภารกิจของเราตั้งแต่แรก นั่นทำให้การตัดสินใจเลือกทำงานกับพวกเขาเป็นเรื่องที่ไม่ต้องคิดมาก และสุดท้ายก็พิสูจน์แล้วว่าเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้

การผสานองค์ประกอบของแอ็กชัน–สยองขวัญ–คอเมดี้ให้กลายเป็นการเล่าเรื่องที่ไม่หยุดพัก…

ในทุก ๆ ฉาก เราจะถามตัวเองเสมอว่า “เราจะทำให้มันน่ากลัวขึ้น ตลกขึ้น หรือเร้าใจขึ้นได้อีกไหม?” ถ้าคำตอบคือได้ เราก็จะผลักมันให้ไปไกลกว่านั้น เป้าหมายคือทำให้ผู้ชมรู้สึกเสียสมดุลอยู่ตลอดเวลา และนั่งไม่ติดเก้าอี้จนถึงวินาทีสุดท้าย

การออกแบบฉากและความหมายของเดอะ เวอร์จิล…

ในพิตช์แรกสุด อาคารนี้ถูกวางให้เป็นหอคอยน่ากลัวกลางที่เปลี่ยว แต่เราเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว และลงเอยที่ไอเดียของคอนโดหรูเฉพาะกลุ่มใจกลางเมือง—ชุมชนที่ดูอบอุ่น น่าคบหา ในสไตล์เดียวกับ Rosemary’s Baby เป็นสถานที่ที่คนส่วนใหญ่ยอมทำทุกอย่าง (แม้กระทั่งฆ่าหรือยอมตาย) เพื่อจะได้เข้าไปอยู่ แนวคิดนี้ช่วยขับเน้นธีมหลายอย่างของหนัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนชั้น มนุษย์ที่ถูกมองว่าใช้แล้วทิ้ง การดิ้นรนเพื่อให้เป็นส่วนหนึ่ง เพื่อจะได้มี “บ้าน” เป็นของตัวเอง และราคาที่ต้องจ่ายเพื่อสิ่งนั้น

เรายังเล่นกับแนวคิดที่ว่าแต่ละชั้นของอาคารแทน “ขุมนรก” คนละระดับ ช่วงหนึ่งอุปมานี้ถูกทำให้ชัดเจนมากกว่านี้ แต่เรารู้สึกว่าอาคารเริ่มเด่นกลบตัวละคร เราเลยผ่อนมันลง พูดได้แค่ว่า เราคิดว่ายังเพิ่งขูดผิวของเดอะ เวอร์จิลเท่านั้น—และอาจมีสถานที่แบบนี้กระจายอยู่ทั่วโลกก็เป็นได้…

สิ่งที่ผู้ชมจะพูดถึงหลังเดินออกจากโรง เมื่อได้ดู THEY WILL KILL YOU…

ก็หวังว่าจะเป็นเรื่อง “สนุกมากแค่ไหน” ที่พวกเขาได้รับ แล้วก็… ดวงตานั่นด้วย!

แอนดี้ มุสเชียตติ และ บาร์บาร่า มุสเชียตติ

ผู้อำนวยการสร้างฯ

นักเขียน/ผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ…

บาร์บารา มุสเกียตติ: พวกเราเป็นแฟนผลงานของ คิริลล์ โซโคลอฟ มานานแล้ว เราได้ดูหนังเรื่องแรกของเขาที่ชื่อ Why Don't You Just Die! ซึ่งยอดเยี่ยมมาก ทั้งที่ใช้งบประมาณน้อยมาก แต่ยังให้ประสบการณ์ทางภาพยนตร์ได้ชัดเจน ต่อมาพวกเราก็ได้รับบทที่คิริลล์เขียนร่วมกับ อเล็กซ์ ลิตวัค เราอ่านแล้วรู้สึกว่านี่คือการสำรวจแนวหนังที่ยอดเยี่ยมมาก แถมยังสนุกและเดินเรื่องอย่างมีพลัง เราได้พบกับคิริลล์ และตัดสินใจแทบจะทันทีว่าอยากอำนวยการสร้างหนังเรื่องนี้ การแข่งขันสูงมาก เราเลยต้องเบียดเอาชนะผู้ท้าชิงรายอื่น ๆ มาบ้าง ฮ่า ๆ แต่กระบวนการอนุมัติไฟเขียวเป็นไปอย่างราบรื่นสุด ๆ และเราก็สามารถคัดเลือกนักแสดงได้เร็วที่สุดเท่าที่เคยทำหนังมา

แอนดี้ มุสเกียตติ: ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับคิริลล์ทันที ผมชื่นชมงานกำกับของเขามาก หนังสองเรื่องแรกของเขายอดเยี่ยมจริง ๆ ผมเห็นคนที่เป็นผู้กำกับที่เก่งมาก และมีวิสัยทัศน์ชัดเจนสำหรับโปรเจกต์นี้ เขามาด้วยพลังเต็มร้อย และจากประสบการณ์ที่ผมเคยดูผลงานก่อนหน้านี้ ผมเชื่อใจเขา สิ่งที่ทำให้เขาเหมาะกับการกำกับหนังเรื่องนี้ที่สุดคือ เขา “ไม่กลัว” อะไรเลย และนั่นเป็นคุณสมบัติที่ไม่ควรมองข้าม ผมคิดว่าเขาเป็นผู้กำกับที่มีสัญชาตญาณยอดเยี่ยม ยังหนุ่มแน่น เต็มไปด้วยพลัง และมีพรสวรรค์สูงมาก

การรับบทบาทโปรดิวเซอร์ของภาพยนตร์เรื่องนี้…

บาร์บารา มุสเกียตติ: ฉันคิดว่า ณ จุดนี้ของเส้นทางอาชีพ พวกเราแค่อยากทำหนังที่กล้าเสี่ยง และไปไกลกว่าขอบเดิม ๆ นิดหน่อย เราผ่านประสบการณ์มาเยอะ เห็นหนังมามาก และเราจะอำนวยการสร้างเฉพาะหนังที่เราเองก็อยากดูจริง ๆ เท่านั้น และเรื่องนี้ก็เป็นหนังแบบนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย

การที่นี่เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ Nocturna…

แอนดี้ มุสเกียตติ: มันรู้สึกว่าเป็นก้าวแรกที่ใช่ เราอยากเปิดตัวด้วยอะไรที่มีพลัง มีอิมแพ็ก และเป็นหนังที่ต่อให้ไม่ได้ทำเอง เราก็อยากซื้อตั๋วเข้าไปดูอยู่ดี ดังนั้นการได้มีส่วนช่วยทำให้มันเกิดขึ้นจริงจึงเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมากสำหรับพวกเรา

บาร์บารา มุสเกียตติ: และเราต้องการทำหนังออริจินัล พออ่านบทจบ เราก็รู้ทันทีเลยว่านี่แหละคือมัน สำหรับพวกเรา หนังทุกแนวต้องมีอารมณ์ขัน อย่างน้อยก็สักนิดหนึ่ง และเรื่องนี้มีอารมณ์ขันอยู่มาก ซึ่งเป็นสิ่งที่เรารัก เพราะเราเติบโตมากับโทนแบบนี้ และมันเป็นโทนที่แทบไม่ค่อยมีใครทำในช่วงนี้แล้ว ส่วนตัวในฐานะคนดู ฉันไปโรงหนังเหมือนไปพักผ่อน อยากสนุก อยากเดินออกจากโรงพร้อมรอยยิ้มบนหน้า ถึงแม้จะมีเลือดสาดเปื้อนตัวก็เถอะ! ฉันยังอยากรู้สึกตื่นเต้น และรู้สึกมีความสุข และนี่คือสิ่งที่ THEY WILL KILL YOU มอบให้คุณได้อย่างแน่นอน

เสน่ห์ของธีมในเรื่อง…

แอนดี้ มุสเกียตติ: ธีมหลักคือการเอาชีวิตรอดและครอบครัว ขอบเขตที่คุณยอมไปให้ไกลแค่ไหนเพื่อปกป้องคนที่คุณรัก รวมถึงการเปรียบเปรยถึงสงครามชนชั้นและความเหลื่อมล้ำ และการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดท่ามกลางความเหลื่อมล้ำนั้น การลุกขึ้นสู้กับมัน ทั้งหมดนี้คือธีมที่ดึงดูดพวกเรามาก แม้มันจะอยู่ในระดับซับเท็กซ์ แต่ผมคิดว่าสำคัญที่จะเล่าเรื่องเหล่านี้ผ่านรูปแบบของการผจญภัยแอ็กชัน–สยองขวัญ–คอเมดี้ที่ยิ่งใหญ่ตระการตา

บาร์บารา มุสเกียตติ: และฮีโร่ของเราเป็นพวก “ม้านอกสายตา” ซึ่งเป็นตัวละครแบบที่เราสนับสนุนมาตลอด

นักแสดงนำของเรื่อง ซาซี บีตซ์…

บาร์บารา มุสเกียตติ: ซาซี บีตซ์ คือคนแรกที่เรานึกถึงสำหรับบทนี้ บทของเอเชีย และการได้ร่วมงานกับเธอมันเหมือนความฝันจริง ๆ พูดกี่ครั้งก็ไม่พอ เธอแสดงฉากสตันต์ด้วยตัวเองเยอะมาก เดินทางไปแอฟริกาใต้ตั้งแต่เนิ่น ๆ เพื่อฝึกซ้อม และเป็นคนที่ร่วมงานด้วยแล้วมีความสุขมาก และต้องบอกตามตรงว่า คิริลล์ โซโคลอฟ จัดหนักใส่เธอสุด ๆ ฮ่า ๆ ซึ่งคุณเห็นได้ชัดบนจอ และนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หนังออกมาดีมาก บทของเธอยอดเยี่ยมจริง ๆ เพราะคนดูเห็นเลยว่าเธอลงมือเล่นฉากต่อสู้เอง มันเป็นบทที่ใช้พลังร่างกายอย่างหนัก ฉันคิดว่าเธอชอบโอกาสที่จะได้ทำอะไรที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง และเราก็โชคดีที่สุดแล้วที่ได้เธอมาร่วมแสดง

ไมฮาลา ในบทของมาเรีย…

แอนดี้ มุสเกียตติ: ไมฮาลาเป็นตัวถ่วงดุลที่สมบูรณ์แบบกับพลังของซาซีในบทเอเชีย ตัวละครทั้งสองมีเส้นทางการพัฒนาร่วมกันที่คาดเดาไม่ได้อย่างงดงาม เรื่องราวเริ่มต้นจากการคลี่คลายทีละฉากผ่านมุมมองของเอเชีย และเมื่อเราคิดว่าเข้าใจมันแล้ว เรื่องก็หักมุมอย่างแรงด้วยเส้นเรื่องของมาเรีย ซึ่งเป็นหนึ่งในความเซอร์ไพรส์ที่ทำให้เราตื่นเต้นมากตอนอ่านบท และมันก็ทำให้คนดูตื่นเต้นจริง ๆ ตอนดูหนัง อย่างที่ผมบอกไป วิธีที่คิริลล์ โซโคลอฟ อเล็กซ์ ลิตวัค และนักแสดงทุกคนเข้าหาตัวละครนั้น เป็นทั้งการทำงานรายบุคคลและการทำงานร่วมกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าชื่นชมมาก

ทีมนักแสดงสมทบของภาพยนตร์เรื่องนี้…

แอนดี้ มุสเกียตติ: ผมคิดว่าวิธีที่นักแสดงแต่ละคน ซึ่งมีบุคลิกเฉพาะตัวมาก ๆ มารวมกันเป็นทีมเดียวได้ มันน่าหลงใหลจริง ๆ รวมถึง ทอม เฟลตัน, เฮเทอร์ เกรแฮม และ แพทริเซีย อาร์เค็ตต์

บาร์บารา มุสเกียตติ: อย่างเช่น เฮเทอร์ รับบทเป็นชารอน ผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวและผิวเผินสุด ๆ หมกมุ่นกับการรักษาความสวยและสถานะของตัวเองไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม แต่ในกระบวนการนั้น ตัวละครนี้กลับตลกมาก
ส่วนแพทริเซีย ตัวละครของเธอแข็งแกร่ง ดุดัน และไม่นานเราก็เริ่มรู้ว่าเธอคือผู้นำตัวจริงของกลุ่ม แต่เธอกลับมีความสัมพันธ์เชิงปะทะกับสามีของเธอ ซึ่งรับบทโดย แพทเทอร์สัน โจเซฟ และมันงดงามมากที่ได้เห็นช่วงเวลาที่อ่อนโยนของทั้งคู่ เมื่อพวกเขาเล่าเรื่องราวว่าทำไมถึงมาอยู่ที่เดอะ เวอร์จิล และทำไมถึงยังคงอยู่ที่นั่น ฉันคิดว่ามีเพียงแพทริเซียเท่านั้นที่สามารถพาตัวละครพลิกอารมณ์แบบนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แอนดี้ มุสเกียตติ: การได้ดูนักแสดงเหล่านี้ปลุกตัวละครให้มีชีวิตขึ้นมามันยอดเยี่ยมจริง ๆ และนั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมเราถึงทำหนัง มันน่าทึ่งทั้งตอนเห็นพวกเขาอยู่ในกองถ่าย กำลังสร้างสรรค์ร่วมกัน และตอนอยู่ในห้องตัดต่อ ที่คุณจะได้เห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ภายในกลุ่ม คนที่เดอะ เวอร์จิลไม่ได้เป็นกลุ่มก้อนเดียวกันแบบเรียบ ๆ พวกเขามีจุดยืนทางศีลธรรมที่แตกต่างกัน และนักแสดงเหล่านี้ก็ถ่ายทอดความแตกต่างนั้นออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

โทนและฉากของภาพยนตร์…

แอนดี้ มุสเกียตติ: หนังเรื่องนี้มีสไตล์จัดจ้านมาก คุณจะเห็นได้ชัดว่าคิริลล์มีอิทธิพลทางการทำหนังอะไรบ้าง ซึ่งเขาไม่ปิดบังเลย เอามาวางให้ทุกคนเห็นตรงหน้า แต่ขณะเดียวกันก็ผสมผสานโทนและสไตล์ในแบบเฉพาะตัวและเป็นส่วนตัวมาก โดยที่อารมณ์ขันเป็นองค์ประกอบสำคัญเสมอ เดอะ เวอร์จิลเป็นสภาพแวดล้อมที่น่ากลัว มันกดดัน อึมครึม เน่าเฟะ และสูงตระหง่าน ความสัมพันธ์และไดนามิกในการทำงานระหว่าง คิริลล์ โซโคลอฟ กับผู้ออกแบบงานสร้างของเรา เจเรมี รีด นั้นยอดเยี่ยมมาก ผมคิดว่าการรวมกันของแอ็กชัน สยองขวัญ ภาพ ความประชดประชัน และคอเมดี้—และเมื่อผมพูดถึงคอเมดี้ ในหนังเรื่องนี้ส่วนใหญ่มันไม่ได้มาในรูปของมุกคำพูด แต่เป็น “การเสียดสีผ่านภาพ” มากกว่า มันออกแนวสแลปสติกประหลาด ๆ แบบกรอเตสก์ ซึ่งเป็นอะไรที่ผมหลงใหลมากทีเดียว

บทสัมภาษณ์จากนักแสดง

ซาซี่ บีตซ์

“เอเซีย”

ที่มาของโปรเจกต์และความประทับใจแรก…

คิริลล์ส่งบทของเขามาให้ฉัน พร้อมลิงก์หนังยาวเรื่องแรกที่เขาทำ ฉันอ่านบทและดูหนังไปด้วย สิ่งที่ฉันชอบมากในบทคือความรู้สึกแบบ “ส่งตาให้คนดู” อย่างชัดเจน และความสนุกที่เขามีอย่างเต็มที่กับแนวหนังนี้และกับเรื่องราว ฉันอ่านบทเพลินมาก พลิกหน้ารัว ๆ ซึ่งปกติไม่ค่อยเกิดกับฉัน ฉันรู้สึกสนุกจริง ๆ และมีหลายจังหวะที่ถึงกับอ้าปากค้าง มันให้ความรู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาดี ๆ แต่ขณะเดียวกันก็มีตัวละครที่มีเดิมพันจริง ๆ ไม่ใช่แค่เดิมพันเรื่องการเอาชีวิตรอดเท่านั้น แต่ยังมีเดิมพันทางอารมณ์ และอดีตอันซับซ้อนของตัวเธอเองด้วย มันเป็นการผสมที่ลงตัวระหว่างความสนุก ความเบา และดราม่าที่ช่วยถ่วงสมดุล หนังเรื่องนี้มีช่วงตลกดี ๆ มากมาย ซึ่งช่วยเพิ่มความสว่างและความเบาให้กับความโหด เลือดสาด และความหนักทางอารมณ์ทั้งหมด ในแง่นี้ ฉันคิดว่ามันเป็นหนังที่บาลานซ์ดีมาก มีครบทุกองค์ประกอบ ทั้งความตื่นเต้น คอเมดี้ และอารมณ์ความรู้สึกที่จริงใจ แถมยังดูสนุกในเชิงภาพมาก ๆ เป็นหนังที่ดึงสายตาอย่างยิ่ง

วิสัยทัศน์ของผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ… 

ฉันมองเห็นวิสัยทัศน์ทางสุนทรียะและโทนของเขาได้ชัดเจนมาก ซึ่งมันมีเอกลักษณ์สุด ๆ สำหรับฉัน มันรู้สึกสดใหม่ เหมือนเป็นอีกหนึ่งมุมพลิกแพลงของแนวหนังประเภทนี้ที่กำลังได้รับความนิยม แต่ใส่พลังใหม่เข้าไป ฉันสามารถจินตนาการภาพของบทได้อย่างชัดเจนมาก และหลังจากดูหนังเรื่องก่อนของเขา ภาพที่ฉันคิดไว้เกี่ยวกับเรื่องราวก็แทบจะตรงกับสิ่งที่ออกมาเป็นฉาก เป็นเซ็ต และเป็นโทนสีจริง ๆ ฉันประทับใจมากที่เขาสามารถหลอมรวมสไตล์เฉพาะตัวเข้ากับบทได้อย่างแนบสนิท ฉันไม่คิดเลยว่าหนังเรื่องนี้จะถือกำเนิดจากสมองของใครคนอื่นได้ มันเป็นหนังที่เฉพาะตัวมาก ตัวตนของเขากระจายอยู่ทั่วทั้งเรื่อง เขามีพลังที่สดใส เรืองแสง และเปี่ยมไฟ ซึ่งคุณสัมผัสได้ชัดเจนในหนัง ในเชิงภาพ มันมีกลิ่นอายสนุก ๆ แบบยุโรปตะวันออกยุค 90 ซึ่งฉันพูดในฐานะคนที่ครึ่งหนึ่งของครอบครัวมาจากเยอรมนีตะวันออก และฉันใช้เวลาอยู่ในเยอรมนีช่วงยุค 90 อยู่ไม่น้อย

การทำเอฟเฟ็กต์แบบภาคปฏิบัติจริงเทียบกับ CGI… 

ฉันค่อนข้างอยากรู้มากว่าเราจะใช้ของจริง (practical) แค่ไหน เทียบกับ CGI และฉันก็ตื่นเต้นมากตอนที่ คิริลล์ โซโคลอฟ บอกว่าเราจะเอนไปทางภาคปฏิบัติจริงเกือบทั้งหมด ซึ่งในกองถ่ายมันก็มีความซับซ้อนอยู่บ้าง แต่สุดท้ายแล้วมันสนุกกว่าและมีปฏิสัมพันธ์มากกว่า ทั้งในแง่การแสดง การลงมือเล่น และการตอบสนองต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ฉันคิดว่ามันทำให้ประสบการณ์ทางภาพออกมาดีกว่าและน่าสนใจกว่ามาก

เขาอธิบายให้ฉันฟังทีละขั้น—ซึ่งเขาขึ้นชื่อมากเรื่องสตอรี่บอร์ดที่ละเอียดสุด ๆ ทุกนาที ทุกวินาทีของหนังถูกวางแผนไว้หมดแล้ว—และเขาก็พาฉันดูสตอรี่บอร์ดเหล่านั้นจริง ๆ ระหว่างหนึ่งในคอล Zoom ของเรา ฉันตื่นเต้นมาก ฉันชอบพลังของเขา ชอบแพสชันของเขา และนั่นแหละคือช่วงเวลาที่ฉันตัดสินใจว่าอยากร่วมทำ  THEY WILL KILL YOU.

บรรยากาศของเดอะ เวอร์จิล… 

ในแง่ของสี เดอะ เวอร์จิลเต็มไปด้วยโทนสีเข้มจัดจ้าน อิ่มลึก แบบสีอัญมณี ฉันรักเรื่องราวของสีในหนังเรื่องนี้มาก มันเป็นสิ่งที่ฉันถูกดึงดูดโดยธรรมชาติอยู่แล้ว แต่ขณะเดียวกันมันก็มีความ “ป๊อป” แทรกอยู่ด้วย มีความผสมระหว่างวินเทจกับโมเดิร์น ซึ่งฉันคิดว่าเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของคิริลล์ และมันทำให้ฉันนึกถึงหนังยุค 90 อย่าง The Fifth Element ที่มีความรู้สึกเก่าแต่ใหม่ สดใสแต่ก็หม่น เพี้ยน ๆ แต่ดราม่า และเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง ฉันคิดว่า THEY WILL KILL YOU ก็มีองค์ประกอบแบบนั้นอยู่มากทีเดียว

สิ่งที่ทำให้ประสบการณ์หนังสยองขวัญออกมาดี…

สำหรับฉัน หนังสยองขวัญที่ดีต้องมี “เดิมพันจริง” แน่นอนว่าความเป็นความตายสำคัญอยู่แล้ว แต่การที่คนดูแค่อยากให้ตัวละคร “รอดออกมา” ยังไม่พอ สิ่งสำคัญคือผู้ชมต้องผูกพันและใส่ใจกับตัวละครมากกว่านั้น มากกว่าการรอจังหวะตกใจ หนังเรื่องนี้ไม่ใช่หนังที่เน้นจัมป์สแกร์หนัก ๆ เท่าไร มันจะออกไปทางความสนุกแบบทริลเลอร์ และความโหดที่สนุกในตัวของมันเองมากกว่า แต่ก็ยังมีความเชื่อมโยงกับตัวละคร ที่ต้องตัดสินใจเลือกทางและเดินหน้ากับมัน มีทั้งเสียงเฉะ เลือดสาด ลูกตาหลุด แต่ทั้งหมดมันให้ความรู้สึกตลก ขี้เล่น และน่ากลัวไปพร้อม ๆ กัน สำหรับฉัน นี่แหละคือองค์ประกอบของหนังสยองขวัญที่ดี และเป็นสิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้น่าสนใจ

การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดตลอดทั้งคืนของตัวละครของคุณ…

เดอะ เวอร์จิลคือกลุ่มลัทธิซาตานที่มีการบูชายัญมนุษย์ และเอเชียคือรายต่อไป ปกติพวกเขาจะเลือกคนที่โดดเดี่ยว ไม่มีใครคอยตามหา และเป็นคนที่คิดว่าไม่น่าจะสู้กลับได้ แต่เธอกลับลุกขึ้นสู้ ทำให้พวกเขาช็อกไปเลย เพราะจริง ๆ แล้วพวกเขาเองก็ไม่ใช่นักสู้ เอเชียก็ไม่ใช่ทหารหรือคนที่ผ่านการฝึกมา เธอเป็นคนดิบ ๆ ใจสู้ บางทีก็เถื่อน ๆ และซุ่มซ่ามอยู่บ้าง ซึ่งฉันชอบมาก ตัวละครนี้ไม่ใช่เครื่องจักร แต่เป็นคนธรรมดาที่พยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอค่อย ๆ แก้ปัญหาเฉพาะหน้า ใช้เครื่องมือ บริบท และสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า

การฝึกซ้อมเพื่อหนังเรื่องนี้…

ตอนนั้นฉันกำลังถ่ายหนังอีกเรื่องอยู่ที่เคปทาวน์ และเริ่มฝึกตั้งแต่อยู่ที่นั่น จากนั้นฉันกลับบ้านประมาณหนึ่งเดือนและได้เทรนเนอร์ชื่อ ไมเคิล โอลาจิเด ซึ่งยอดเยี่ยมมาก เขาเชี่ยวชาญด้านมวยสากล เคยเป็นนักมวยมาก่อน และเป็นคนจิตใจงดงามสุด ๆ ตอนอยู่บ้าน ฉันฝึกกับเขาสัปดาห์ละห้าวัน วันละประมาณสองชั่วโมง เพื่อให้ท่าทางการชกฝังเข้าไปในร่างกายให้มากที่สุด พอไปถึงกองถ่าย ฉันก็ฝึกสตันต์ทุกวันต่อเนื่องสามสัปดาห์ก่อนเริ่มถ่ายทำ การฝึกจะเน้นคอนดิชันนิ่งเล็กน้อย แล้วก็เรียนรู้ฉากต่อสู้ ซึ่งสุดท้ายจะออกไปทางคอริโอกราฟีมากกว่า เลยไม่โหดเท่าการเวตเทรนนิ่งหรือออกกำลังกายหนัก ๆ แต่เราก็ทำกันหมด และบอกเลยว่าฉันเหนื่อยมาก! อย่างไรก็ตาม ทีมงานใส่ใจมากว่าจะไม่โหมฉันจนหมดแรง ซึ่งฉันซาบซึ้งจริง ๆ มันสร้างความแตกต่างอย่างมหาศาล ฉันเน้นย้ำไม่พอเลยว่ามันสำคัญแค่ไหน เพราะมันช่วยให้ฉันมีความอึดพอจะเล่นฉากแอ็กชันทั้งหมดในหนังเรื่องนี้ได้

ไมฮาล่า

“มาเรีย”

ที่มาของโปรเจกต์…

ฉันได้รับบทมาอ่าน และตอนนั้นก็รู้แล้วว่า ซาซี บีตซ์ ตอบรับแสดงแล้ว ฉันก็เลยคิดทันทีว่า “โอเค เอาสิ” จากนั้นก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับคิริลล์นิดหน่อย และได้ดูสิ่งที่เขาเรียกว่าเด็ค ซึ่งเป็นชุดภาพและข้อมูลประกอบ แล้วก็อ่านบท จริง ๆ ฉันไม่ใช่แฟนหนังสยองขวัญเท่าไร ฉันเป็นคนตกใจง่ายมาก ก็เลยมีอาการแบบ “อืม…เอ่อ…” อยู่เหมือนกัน แต่ฉันก็ชอบมันนะ รู้สึกว่ามันน่าสนใจ มีหลายอย่างที่อ่านแล้วคิดว่า “อ้อ แบบนี้นี่เอง ไม่ได้คาดไว้เลย” ฉันชอบองค์ประกอบของลัทธิด้วย รู้สึกว่ามันสดใหม่สำหรับแนวนี้ และมันก็มีความตลกอยู่ด้วย ฉันชอบงานที่ให้ความรู้สึกจริง ซึ่งรวมถึงดราม่า คอเมดี้ และทุกอย่างแบบนั้น

สิ่งที่ดึงดูดให้คุณรับบทมาเรีย…

ฉันคิดว่ามาเรียเป็นตัวละครที่คาดเดาไม่ได้มาก โดยเฉพาะสิ่งที่เธอเลือกจะทำกับข้อมูลที่เธอได้รับในท้ายที่สุด เธอตัดสินใจบางอย่างที่คนดูจำนวนมากอาจจะอุทานว่า “อะไรนะ?” มันเป็นการตัดสินใจที่ชวนสับสน แต่เธอเลือกแบบนั้นเพราะเธอเป็นคนที่บอบช้ำลึกและแบกรับความเจ็บปวดไว้มาก ความซับซ้อนตรงนี้แหละที่ทำให้รู้สึกเชื่อมโยงได้ และนั่นคือสิ่งที่ฉันมองหาเสมอในตัวละครที่อยากเล่น ตัวละครที่ไม่มีแค่ด้านเดียว แต่มีอดีตที่หล่อหลอมอนาคต และส่งผลต่อทุกการตัดสินใจของพวกเขา

บรรยากาศของเดอะ เวอร์จิล…

ฉากถ่ายทำนี่หลอนมากจริง ๆ ขอพูดตรง ๆ ว่าแค่ได้อยู่ในเดอะ เวอร์จิลก็ทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัว น่ากลัวสุด ๆ! แต่ขณะเดียวกันมันก็สนุกนะ เพราะได้มาทำงานกับเพื่อน ๆ ทุกคน ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบความน่ากลัวเอาเลย เลยเลือกจะใส่ความคิดดี ๆ ลงไปในทุกสิ่งที่ดูน่ากลัวพวกนั้น ฉันคิดว่า คิริลล์ โซโคลอฟ และทีมออกแบบทั้งหมดทำงานได้งดงามมาก ทำให้เดอะ เวอร์จิลมีคาแรกเตอร์ชัดเจน มันไม่ใช่แค่โรงแรมหลอน ๆ ธรรมดา แต่เต็มไปด้วยสีสัน และการตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์จากหลายยุคหลายสมัย อย่างหม้อน้ำแบบเก่า ๆ สไตล์โรงเรียนเก่า ให้ความรู้สึกนิวยอร์กมาก เป็นฉากที่สวยจริง ๆ เวลาที่ยังไม่ถูกฉีดพ่นด้วยเลือด

การทำงานกับนักเขียนและผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ… 

ฉันได้พบคิริลล์ที่ลอสแอนเจลิส ไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่พวกเราจะเดินทางไปเคปทาวน์ และเขาก็เป็นปัจจัยตัดสินใจสำคัญสำหรับฉัน เพราะฉันมีปัญหามากกับการดูหนังน่ากลัว ปกติฉันจะมองหาสิ่งที่จะทำให้โปรเจกต์หนึ่งแตกต่าง ซึ่งก็คือนักแสดง โปรดิวเซอร์ และผู้กำกับ และพอได้เจอเขา เขาเต็มไปด้วยแพสชัน และยังเตรียมช็อตลิสต์มาครบทุกช็อต ทุกอย่างถูกวางแผนไว้หมดแล้ว

ดังนั้นฉันรู้เลยว่าจะมีทั้งสตันต์ กลไกต่าง ๆ เลือดสาดกระจายสารพัด แต่การได้ร่วมงานกับผู้กำกับที่เตรียมตัวมาละเอียดสุด ๆ และรู้ชัดเจนว่าต้องการอะไร มันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมาก อีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชอบคิริลล์มากคือ เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดคนหนึ่งที่ฉันเคยเจอ เขาไม่สามารถโกหกหรือพูดอ้อมค้อมได้เลย ถ้าเขาไม่ชอบ เขาจะเข้ามาบอกตรง ๆ ว่า “ตรงนี้มันยังไม่เวิร์ก ช็อตนี้ไม่ดี ลองใหม่” ซึ่งฉันก็จะคิดว่า “เยี่ยม แบบนี้แหละ ชัดเจนดี” หรือถ้ามันดี เขาก็จะบอกว่า “อันนี้ยอดเยี่ยมมาก” โอเค แบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องถ่ายซ้ำแล้ว

การฝึกสตันต์และฉากต่อสู้ของภาพยนตร์…

จริง ๆ แล้วฉันไม่ต้องทำอะไรหนักเท่าซาซีเลย ซาซีโหดมาก เธอคือสุดจริง ๆ แบบว่า…เอาจริงนะ ฉันยังไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะทำได้ในระดับเดียวกับเธอหรือเปล่า แต่ในการฝึกสตันต์ครั้งเดียวที่ฉันได้เข้า ฉันก็ได้เรียนรู้การปีนบันได ใช่ ฉันเรียนรู้การปีนบันได แล้วก็โดนต่อยเข้าหน้า หัวเราะ แล้วจากนั้นฉันก็ถูกมัด ถูกอุดปาก แล้วถูกอุ้มไปมา

พูดตรง ๆ คือ ฉันไม่ใช่คนที่ไปทำสตันต์เอง สตันต์มันเกิดขึ้นกับฉันต่างหากในหนังเรื่องนี้ ฉันถูกใส่อุปกรณ์แขวนตัว ซึ่งไม่เคยทำมาก่อน และตื่นเต้นมาก ฉันถูกสแกนร่างกายเป็นครั้งแรกด้วย ซึ่งมันเจ๋งมาก ก่อนหน้านี้ฉันเคยโดนเลือดสาดใส่มาบ้างเล็กน้อย แต่ไม่เคยถึงระดับของหนังเรื่องนี้เลย ฉันช็อกมากกับปริมาณเลือดที่ถูกยิงอัดเข้าหน้าฉัน เหมือนทุกคนก็ช็อกเหมือนกัน ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีเลือดเยอะขนาดนี้ พอจบวันนั้นฉันดูเหมือนแคร์รีเลย ฉันถึงกับพูดว่า “โอ้พระเจ้า เลือดเยอะมาก!”

สิ่งที่ผู้ชมจะหลงรักใน THEY WILL KILL YOU…

ฉันคิดว่าผู้ชมจะหลงรักหลายอย่างมากในหนังเรื่องนี้ แอ็กชันถูกทำออกมาได้สวยงามเหลือเชื่อ มีฉากหนึ่งที่ ซาซี บีตซ์ จัดการลัทธิพวกนั้นแบบยับเยิน มีไฟลุกโชนไปทั่ว เธอถือขวานที่ลุกเป็นไฟ เท้าเปล่า และตัวเปื้อนเลือดทั้งร่าง เขาถ่ายฉากนั้นแบบสโลว์โมชั่น และฉันดูอยู่ก็คิดว่า “นี่คือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่ฉันเคยเห็นในชีวิตเลย”

พาเทอร์สัน โจเซฟ

“เรย”

อะไรที่ดึงดูดให้คุณเข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

ภาพยนตร์เรื่องนี้มันชวนขนลุกมาก มันน่ากลัว แต่มันก็ทั้งตลกและเต็มไปด้วยอารมณ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยนึกถึงมาก่อน ฉันไม่เคยทำหนังสยองขวัญมาก่อน และก็ไม่คิดเลยว่ามันจะมีมิติทางอารมณ์ด้วย แต่ปรากฏว่ามันมีจริง ๆ นั่นแหละคือวิธีที่ฉันอธิบายมันได้ แต่ขณะเดียวกันมันก็สนุกมาก และมันเล่าเรื่องที่ใหญ่กว่าแค่เรื่องน่าขนลุกหรือสิ่งแปลกประหลาดที่จะเกิดขึ้น มันมีอะไรที่ลึกกว่านั้นอยู่ในเรื่องนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดฉัน และความเฉียบคม ไหวพริบของบท ก็ทำให้ฉันอยากรับงานนี้

เกี่ยวกับตัวละครของคุณ เรย์…

เรย์เป็นบทบาทที่ค่อนข้างแปลกใหม่สำหรับฉัน เพราะฉันเป็นนักแสดงที่เรียกได้ว่าค่อนข้าง “ใหญ่เกินตัว” คือฉันไม่เคยตั้งใจแสดงให้น้อยกว่าที่ควรเลย และฉันมักจะหาบางอย่างที่แตกต่าง แปลกนิด ๆ ให้กับตัวละครเสมอ แต่สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับเรย์คือความสม่ำเสมอของเขา และความต้องการของเขาที่จะกลมกลืนไปกับคนอื่น มีบางอย่างในตัวเขาที่มั่นคง มีรากฐานแน่น แม้อยู่ในโลกที่วุ่นวายโกลาหล เขาดูเหมือนเป็นคนที่มีศูนย์กลางของตัวเอง ซึ่งนั่นคือความท้าทายที่ดึงดูดฉัน

เกี่ยวกับแรงดึงดูดของเรย์ที่มีต่อ The Virgil…

ฉันคิดว่ามันเป็นทั้งเรื่องทางสังคมและเรื่องอารมณ์ ในฐานะชายผิวสีชาวอเมริกันจากภาคใต้ ฉันจินตนาการว่าเขาน่าจะมาจากที่อย่างนิวออร์ลีนส์ แล้วขึ้นมาทางเหนือเพื่อหาพื้นที่ให้หายใจโล่งขึ้น และที่นั่นเขาได้พบกับหญิงสาวชาวไอริชคนหนึ่งชื่อ ลิลี่ ทั้งคู่ต่างก็ต้องเผชิญกับการเหยียดผิวอย่างเลวร้ายจากทุกด้านของสังคม และพวกเขาก็พบสถานที่ที่ยอมรับในตัวตนของพวกเขา ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ดึงดูดเขาตั้งแต่แรก มันเป็นที่ที่ปลอดภัยสำหรับเขาในตอนเริ่มต้น อย่างแดกดันเลยทีเดียว

อะไรที่ทำให้ The Virgil น่าขนลุกขนาดนี้…

เจเรมี รีด สามารถสร้างโลกออกมาได้ที่ผมคิดว่ามันดูคล้าย เดอะ ไชนิง นิดหน่อย และก็คล้ายกับหนังโรงแรมหลอน ๆ ทุกเรื่องที่คุณเคยดูมา แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือมันเป็นความยิ่งใหญ่โอ่อ่าที่เสื่อมสลายลง ซึ่งผมเดาว่าน่าจะเป็นเชิงเปรียบเปรย คุณคงไม่ได้นั่งคิดหรอกว่า “อ๋อ นี่คือสัญลักษณ์ของความเสื่อมถอย” แต่ความรู้สึกนั้นมันค่อย ๆ ซึมเข้ามาเอง เหมือนกับว่าสถานที่แห่งนี้เคยหรูหรา เคยเป็นทุกอย่างมาก่อน แต่ตอนนี้มีบางสิ่งในนั้นที่ตายไปแล้ว กำลังจะตาย และกำลังผุพัง

ผมคิดว่านั่นเป็นภาพสะท้อนของโลกที่เราอยู่ตอนนี้ มันแตกเป็นชิ้น ๆ แต่ก็ยังพยายามยึดโครงสร้าง ความเป็นระเบียบของมันเอาไว้ และการที่ผนังดูเหมือนจะ “พูดได้” ถ้าผนังพูดได้จริง ๆ มันคงจะมีเรื่องที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้มากมายเหลือเกิน

จากนั้นก็มีเด็กกลุ่มหนึ่งที่โผล่ออกมาจากไหนก็ไม่รู้ ซึ่งมันหลอนพอๆ กันเลย แบบว่า ไม่มีเด็กคนไหนควรจะมาอาศัยอยู่ในที่แบบนี้ อ้อ ยกเว้นเด็กพวกนี้ บางทีพวกเขาน่าจะถูกขังไว้ในอาคารมากกว่า เด็กพวกนี้หลอนมากจริง ๆ

อีกอย่างคือมีประตูอยู่เต็มไปหมด หมายถึงความเป็นไปได้สารพัดว่าเบื้องหลังแต่ละบานมีอะไรอยู่ และมันทำให้คุณรู้สึกเหมือนอยู่ในเกมคอมพิวเตอร์ด้วย เพราะคุณถูก “บังคับ” ให้เคลื่อนที่ตลอดเวลา เหมือนเกมมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ที่คุณถูกพาให้เดินไปตามทางเดิน ต้องไปทางนั้นเท่านั้น ไม่มีทางเลือกอื่น มีทางตัน และมีความสยองรออยู่ข้างหน้า พวกเขาถ่ายทอดสิ่งนี้ออกมาได้ดีมากจริงๆ จนผมต้องเดินเข้าไปหาเจเรมีตั้งแต่วันแรกแล้วบอกเขาว่า “ผมรักสิ่งที่คุณทำมาก ทุกอย่างมันดูสมจริงและโคตรหลอนเลย”

ผู้กำกับ คิริล โซโคลอฟ… 

คิริลยอดเยี่ยมมาก เพราะเขาเป็นผู้กำกับที่คัดเลือกนักแสดงได้ตรง และเขาเชื่อมั่นในการคัดเลือกของตัวเอง นั่นหมายความว่าเขาไม่จำเป็นต้องกำกับใครแบบจุกจิกเกินไป เพราะเขาเลือกคนที่รู้ดีอยู่แล้วว่าสามารถทำในสิ่งที่ต้องการได้ เรามีการคุยกันอย่างดีผ่าน Zoom พูดถึงตัวละคร เขาอธิบายว่าตัวละครควรจะดูเป็นอย่างไร ควรนำเสนอตัวเองแบบไหน และในกองถ่ายเขาเป็นคนที่เปิดกว้าง ชอบการทำงานร่วมกัน แต่ก็ต้องเข้าใจว่าภาพทั้งหมด วิสัยทัศน์ทั้งหมด มันอยู่ในหัวของเขา เขายังเป็นนักวาดที่เก่งมากด้วย และผมไม่เคยเห็นสตอรี่บอร์ดที่ละเอียดขนาดนี้มาก่อน

เขาไม่ได้ด้นสดเอาหน้างาน แต่ถ้าคุณทำอะไรบางอย่างที่เขาอาจจะไม่ได้คาดไว้ตั้งแต่แรก แล้วมันออกมาดี เขาก็พร้อมจะใช้มัน นั่นแหละคือการทำงานร่วมกันในแบบที่สมบูรณ์แบบ คุณรู้สึกปลอดภัยที่จะลองอะไรใหม่ ๆ และในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่า ถ้าแค่ทำตามสิ่งที่เขาให้มาก็จะออกมาถูกต้องเช่นกัน ใช่เลย เขาเป็นคนที่ทำงานด้วยสนุกมากจริง ๆ

การได้ร่วมงานกับ แพทริเซีย อาร์เค็ตต์… 

เอาจริง ๆ ผมใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมงเลยกว่าจะเลิกอาการเป็นแฟนคลับ เลิกอ้าปากค้าง เลิกน้ำลายไหลได้ หลังจากผ่านช่วงนั้นไปแล้ว และเราเริ่มทำงานแสดงกันจริง ๆ ผมก็เริ่มตั้งหลักได้ แพทริเซียมีประกายซุกซนในดวงตาที่ร้ายกาจมาก และเธอก็เป็นคนขี้เล่น ซึ่งผมชอบมาก ผมชอบแหย่เล่น ชอบลองอะไรไปเรื่อย ๆ และตราบใดที่อีกฝ่ายเล่นไปด้วยกันได้ ผมก็โอเค แม้จะเป็นแค่ไม่กี่ประโยค ผมแทบจะไม่พูดมันซ้ำในแบบเดิมเลย ผมมักจะหาวิธีเริ่มต้นที่ต่างออกไป หรือเห็นมุมใหม่ ๆ หรือใส่อะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แตกต่างลงไป เพราะผมว่ามันน่าสนใจ แล้วมันก็ทำให้มีตัวเลือกเยอะมากตอนตัดต่อด้วย รวมถึงมีทางเลือกเยอะขึ้นในการปั้นตัวละคร ผมค่อนข้างชอบแบบนั้น และผมก็ดูออกว่าเธอเองก็ชอบเหมือนกัน เรามีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกัน ในการค้นหาศูนย์กลางทางอารมณ์ ท่ามกลางโลกที่บ้าคลั่งวุ่นวายที่เราอยู่ ซึ่งเป็นอะไรที่น่าประหลาดใจและงดงามมากจริง ๆ

ช่วงเวลาสบาย ๆ เบา ๆ ในกองถ่าย…

เฮเทอร์ เกรแฮม นี่คือขโมยซีนตัวจริง! เราถ่ายฉากสวยงามฉากหนึ่ง ที่ผมกับแพทริเซียเพิ่งจะพาคนดูร้องไห้กันไป แล้วเฮเทอร์ก็เดินเข้ามาแล้วทำลายทุกอย่างแบบอยู่หมัดเลย ใช่ เธอเป็นคนที่สนุกมาก และผมก็ดูออกว่าเธอเองก็สนุกกับมันเหมือนกัน มันก็อาจจะเป็นอันตรายนิดๆ นะ นักแสดงหลายคนสนุกกันเกินไป แต่ผมคิดว่าเรื่องราวมันมืดมนพอแล้ว เราเลยจำเป็นต้องมีช่วงแบบนั้นบ้าง ในกองมีเสียงหัวเราะ มีความงี่เง่า ความเล่นกันเยอะมาก

สิ่งที่ผู้ชมจะหลงรักเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้…

พวกเขาน่าจะหลงรักตรงที่มันทั้งโหดเลือดสาด แต่ก็สนุกและตลกในเวลาเดียวกัน และพวกเขาก็น่าจะชอบที่บทเขียนออกมาอย่างมีไหวพริบเฉียบคม แถมยังเชื่อมโยงกับอารมณ์ความรู้สึกของคนดูได้ด้วย มันไม่ใช่แค่ข้ออ้างเพื่อโชว์ความรุนแรงเท่านั้น หนังยังมีเรื่องราวที่กว้างกว่านั้นให้เล่า เกี่ยวกับลัทธิ เกี่ยวกับฝูงชน และเกี่ยวกับการเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเราเอง

ทอม เฟลตัน

“เควิน”

โปรเจกต์นี้เข้ามาหาคุณได้อย่างไร…

โปรเจกต์นี้ถูกส่งมาถึงผม และมันเป็นหนึ่งในบทที่มีเอกลักษณ์ที่สุดเท่าที่ผมเคยอ่านมาในอาชีพนี้ หลังจากนั้นไม่นานมาก ผมก็ได้คุย Zoom กับคิริลล์ โซโคลอฟแบบสั้น ๆ แค่ 10 นาที ซึ่งสุดท้ายกลับยาวไปครึ่งชั่วโมง ไม่สิ นานกว่านั้นอีก ผมว่าน่าจะเกือบ 50 นาทีได้ เราสองคนเมาท์กันอย่างจริงจังเรื่องหนัง เรื่องแนวภาพยนตร์ และความหลงใหลในภาพยนตร์ของเขา และหลังจากบทสนทนานั้นจบลง ผมก็ตัดสินใจเซ็นสัญญาทันที

ความประทับใจแรกต่อบทภาพยนตร์…

มันยากมากที่จะอธิบายว่าทำไมบทนี้ถึงมีความพิเศษขนาดนั้น เพราะมันมีองค์ประกอบมากมายที่ผมไม่เคยเห็นในบทไหนมาก่อน แล้วจะเริ่มอธิบายจากตรงไหนดี? ผมคิดว่าสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับผมคือการจัดประเภทของแนวหนัง ปกติแล้วเวลาเราฟังเพลง แค่ในนาทีแรกเราก็พอจะเดาได้แล้วว่าเพลงที่เหลือจะเป็นยังไง ขอใช้อุปมาแบบง่าย ๆ แต่บทนี้ไม่เป็นแบบนั้นเลย มันหักมุมไปเรื่อย ๆ จนคุณเริ่มสงสัยว่า ตกลงมันเป็นหนังแนวไหนกันแน่ มีคำว่าสยองขวัญ มีคำว่าทริลเลอร์ มีคำว่าน่าลุ้นระทึกโผล่ขึ้นมา แต่ไม่มีคำไหนที่อธิบายหนังเรื่องนี้ได้ครบ หรือแม้แต่รวมกันทั้งหมดก็ยังไม่พอ เพราะมันมีอะไรไปไกลกว่านั้นมาก ตั้งแต่ความผูกพันของครอบครัว ไปจนถึงลัทธิซาตาน บทเรื่องนี้มีทุกอย่างจริง ๆ และมันถ่ายทอดออกมาได้อย่างลงตัวจนผมแทบจะปฏิเสธไม่ได้เลย

ตัวละครของคุณ เควิน…

สำหรับผม เควินคือ “นักรบที่เปราะบาง” เขาเหมือนนายธนาคารยุค 90 ที่ประสบความสำเร็จสุด ๆ เคยเป็นนักขายอันดับหนึ่งติดต่อกันสองปีที่ลอนดอน แถวย่านสแควร์ไมล์ แต่แล้วเขาก็ได้รับโอกาสให้ไปทำงานที่นิวยอร์กเพื่อขยายเส้นทางอาชีพ ซึ่งตรงนั้นเองที่ผมคิดว่าเขาเริ่มโลภขึ้นนิดหน่อย เควินเป็นคนค่อนข้างโลภ

เขามองตัวเองเหมือนเจมส์ บอนด์ แต่จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ถึงมาตรฐานขนาดนั้น เรื่องราวของเขาในมุมมองของผมคือ จากคนที่อยู่บนจุดสูงสุดในสายอาชีพ เขาถูกดึงลงสู่จุดต่ำสุดอย่างรวดเร็ว และนั่นคือช่วงเวลาที่เควินได้รู้จักกับเดอะ เวอร์จิล อาคารและสถานที่ที่เขาอาศัยอยู่ตั้งแต่นั้นมา ในความพยายามที่จะทวงคืนอำนาจและศักดิ์ศรีของตัวเอง ถ้าจะสรุปสั้น ๆ สำหรับผม เควินก็คือเจมส์ บอนด์ที่ “สอบไม่ผ่าน” สำหรับ MI5 นั่นแหละ

ตัวละครคู่ของเควิน ชารอน ซึ่งแสดงโดยฮีทเธอร์ กราแฮม… 

ความสัมพันธ์ระหว่างเควินกับชารอนมันพิเศษมากด้วยหลายเหตุผล ความเป็นหยินและหยางของทั้งคู่เข้ากันได้ดีเหลือเกิน สิ่งหนึ่งที่คิริลบอกผมตั้งแต่ช่วงแรก ๆ คือ เขาชอบไดนามิกของเควินกับชารอนมาก ในฐานะคู่หูประหลาด ๆ ที่แปลกแต่ลงตัว การได้ทำงานกับฮีทเธอร์ กราแฮมเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมมาก เพราะตัวละครทั้งสองเสริมกันพอดี ตรงที่ฝ่ายหนึ่งมีจุดแข็ง อีกฝ่ายก็ไม่มี และสลับกันไปมา พวกเขาเป็นคู่รักที่บิดเบี้ยว แต่ก็สนุกมากในการสร้างตัวละครคู่นี้ขึ้นมา จริง ๆ แล้วผมรักพวกเขา รวมถึงผู้อยู่อาศัยทุกคนในเดอะ เวอร์จิล ในแบบประหลาด ๆ ด้วยซ้ำ ผมรู้ว่ามันเป็นลัทธิซาตาน ถ้าจะพูดกันตรง ๆ แต่ผมกลับรู้สึกเห็นอกเห็นใจตัวละครเหล่านี้มาก พวกเขามีข้อบกพร่อง ไม่สมบูรณ์แบบ บางทีก็ไร้ประโยชน์เอามาก ๆ ซึ่งมันทั้งสร้างอารมณ์ขัน และในขณะเดียวกันก็สร้างหัวใจให้กับเรื่องราว คุณจะเข้าใจได้เลยว่าทำไมตัวละครเหล่านี้ถึงถลำเข้ามาอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแบบนี้

ซาซี บีตซ์ ผู้รับบท เอเชีย…

ซาซีสุดยอดมาก เธอเป็นฮีโร่ของเรื่องนี้อย่างชัดเจน และก็เป็นฮีโร่ของพวกเราทุกคนในกองถ่ายด้วย ฉันไม่เคยเห็นนักแสดงคนไหนรับมือกับภาระมากมายขนาดนี้ได้อย่างง่ายดาย ไม่ใช่แค่เรื่องที่เธออยู่แทบทุกฉาก หรือเข้ากองแทบทุกวันเท่านั้น เธอถูกทำร้าย โดนเหวี่ยงไปมา ถูกโยนใส่ฉากของ The Virgil แบบเท้าเปล่า มีทั้งดาบ เลือด ซิปไลน์ และรอยฟกช้ำ แต่เธอก็รับทุกอย่างไว้ได้อย่างไม่สะทกสะท้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าอิจฉามาก เพราะถ้าเป็นฉันคงบ่นไปตั้งนานแล้ว แต่นั่นเป็นคุณสมบัติที่น่าเคารพจริงๆ ถ้าเธอสามารถทั้งสง่างามและทำงานหนักได้ขนาดนี้ มันก็ทำให้งานของพวกเราที่เหลือง่ายขึ้นมาก ในเชิงอาชีพมันก็ตลกดี เพราะพวกเรานั่งคุยกันอยู่ว่าเธอเพิ่งไปเที่ยวที่ไหนมาเมื่อสัปดาห์ก่อน หรือชอบทำอาหารอะไรที่บ้าน แล้วอีกนาทีถัดมาเธอก็กำลังฟันหัวใครบางคนด้วยมีดมาเชเต้ มันเลยไม่เคยมีช่วงไหนน่าเบื่อเลยในออฟฟิศ

สิ่งที่ทำให้ The Virgil พิเศษ… 

ฉันไม่สามารถพูดชื่นชม เจเรมี รีด กับทีมของเขา รวมถึงทุกคนที่ช่วยกันสร้างฉากได้มากพอ พวกเขาใส่ใจรายละเอียดอย่างเหลือเชื่อ ทั้งความหลอน แต่ก็ยังให้ความรู้สึกคุ้นเคย แม้แต่รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างวอลเปเปอร์บางจุดที่ลอกออกมานิดหน่อย ซึ่งกล้องอาจจะไม่เห็น แต่มันช่วยสร้างภาพลวงตาได้อย่างสมบูรณ์แบบว่ามีใครบางคนอาศัยอยู่ที่นั่นมานานมาก เจเรมีมีสายตาที่เฉียบคมจริงๆ และเขาก็เป็นคนที่น่ารักมากด้วย สิ่งหนึ่งที่ทำให้เรื่องนี้ชวนขนลุกก็คือ ทุกคนที่สร้างฉากสุดหลอน พร็อพ ผม และเมคอัพเหล่านี้ ล้วนเป็นคนดีและน่ารักมากในชีวิตจริง มันเลยตัดกันอย่างแรง โดยเฉพาะเจเรมี เขามีสายตาในการมองเห็นสิ่งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และมันออกมาดูยอดเยี่ยมมากบนกล้อง

การได้ทำงานร่วมกับ นีล แม็คคลีน ดีไซเนอร์เครื่องแต่งกายของพวกเรา ก็เหมือนพรจากสวรรค์ เพราะเขาทำให้ทุกคนมีลุคที่โดดเด่นเป็นของตัวเอง ตอนที่ฉันเดินทางไปถึง Cape Town ฉันยังไม่ค่อยมีภาพในหัวว่าเควินจะออกมาเป็นแบบไหน แต่ทันทีที่ได้เห็นบอร์ดไอเดียและแนวคิดของเขา ฉันก็ชอบมันทันที เขาทำให้เควินดูเนี้ยบ สุภาพ และฟุ้งเฟ้อกว่าตัวตนจริงของเขามาก เขาดูเหมือนคนตระกูลเก่า แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ และเหมือนกับคอสตูมที่ดีทุกชุด แค่สวมใส่ คุณก็จะรู้สึกได้ทันทีว่ากำลังกลายเป็นใครอีกคน ท่าทางของฉันเปลี่ยนไปทั้งหมดทันทีที่ใส่สูทตัวนั้น มันเลยเป็นประสบการณ์ที่สนุกมาก

การทำงานร่วมกับผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ… 

คิริลล์ยอดเยี่ยมมาก เขาเป็นคนที่คอยสนับสนุนทุกคนสุด ๆ และยังสนุกมากในการทำงานด้วย เขาทำให้ฉันนึกถึงเด็กที่อยู่ในร้านขนม ที่มีลูกอมหลากหลายรสอยู่ตรงหน้า พร้อมจะหยิบทุกอย่างที่จำเป็นมาสร้างขนมสุดพิเศษที่ไม่เคยมีใครคิดมาก่อน เขามีความสดใหม่แบบวัยรุ่น เต็มไปด้วยพลัง และตื่นเต้นกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น แถมยังรู้ดีว่ารสชาติของขนมที่ควรจะออกมานั้นเป็นแบบไหน ดังนั้นถ้าเมื่อไหร่ที่มันยังไม่ลงตัว เขาก็อยากร่วมมือกับทุกคนเพื่อปรับให้มันออกมาเป็นอย่างที่ควรจะเป็น ความตื่นเต้นของเขาช่วยปลุกพลังให้กับนักแสดงและทีมงานอย่างมาก รวมถึงความหลงใหลในการทำภาพยนตร์ของคิริลล์ด้วย 

ไม่มีการอ้างอิงงานไหนเลยที่เขาให้ฉันมาแล้วฉันจะรู้จัก เพราะมันมักจะมาจากภาพยนตร์อาร์ตเฮาส์ที่ค่อนข้างลึกลับ หรืออะไรบางอย่างที่ฉันต้องไปค้นในกูเกิลเอง ซึ่งมันก็ดีมาก เพราะช่วยเติมไฟให้กับความหลงใหลของฉัน และทำให้ได้เรียนรู้เรื่องการสร้างภาพยนตร์มากขึ้นไปอีกด้วย

ฮีเธอร์ กราแฮม

“ชารอน”

ปฏิกิริยาแรกต่อบทภาพยนตร์…

หนังเรื่องนี้ทั้งน่ากลัว ทั้งตลก และมีแอ็กชันเยอะมาก มันเป็นโลกที่สร้างสรรค์ เท่ และมีสไตล์สุด ๆ และฉันคิดว่าคิริลล์เป็นคนที่มีพรสวรรค์มาก ฉันชอบบทนี้มาก เรื่องราวมีอารมณ์ขันที่ยอดเยี่ยม มันน่ากลัวสุด ๆ และฉันคิดว่าคิริลล์มีเสียงและมุมมองที่เป็นเอกลักษณ์มาก โลกที่เขาสร้างขึ้นมานั้นไม่เหมือนใครเลย ฉันแทบเดาไม่ออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ฉันคิดว่าเขากำลังเล่าเรื่องที่น่าสนใจมาก และมันสนุกในขณะที่ก็ชวนอึดอัดไปพร้อมกัน สิ่งหนึ่งที่ฉันชอบมากคือ มันหลอนจริง ๆ แน่นอน แต่ก็มีอารมณ์ขันมากพอที่จะทำให้ดูสนุก ฉันจำได้ว่าคุยกับ ซาซี บีตซ์ เรื่องนี้ แล้วเธอบอกว่า “นี่คือหนังตลกนะ” ซึ่งฉันก็คิดในใจว่า “จริงเหรอ? เธอคิดว่ามันเป็นหนังตลก?” เพราะฉันฝันตามหลังจากอ่านบทเลยทีเดียว แต่สุดท้ายแล้ว องค์ประกอบความตลกก็กลายเป็นหนึ่งในสิ่งที่ฉันชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้

บรรยากาศของ The Virgil…

The Virgil เป็นอาคารอพาร์ตเมนต์ที่ทั้งหรูหราและเป็นส่วนตัวมากใน New York City มันดูสวยงามและฟุ่มเฟือย แต่ขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยความวังเวงและความหลอน และอะไรหลายอย่างก็ไม่เป็นอย่างที่เห็น พวกเขาสร้างฉากขึ้นมาได้เท่มาก และมีความอันตรายบางอย่างซ่อนอยู่ใต้ผิวหน้า ฉันคิดว่าทุกคนที่อาศัยอยู่ใน The Virgil น่าจะมีเรื่องราวของตัวเอง บางคนถูกดึงเข้ามาเพราะต้องการงาน และรู้สึกเหมือนได้ทำงานในอาคารสวย ๆ ที่ให้ความรู้สึกเหมือนครอบครัว บางทีพวกเขาอาจกำลังหนีอะไรบางอย่างที่เลวร้ายในชีวิต และที่นี่ก็ดูเหมือนพื้นที่ปลอดภัย แต่ก็มีเหตุการณ์ลึกลับเกิดขึ้น และพวกเราคือลัทธิที่ดำรงอยู่มาหลายปีแล้ว โดยพื้นฐานแล้ว ตัวละครเอเชียของซาซี พยายามจะโค่นพวกเราให้ได้

ฉากแอ็กชันสุดเข้มข้นในภาพยนตร์…

ตลอดเส้นทางอาชีพของฉัน ฉันเคยมีฉากต่อสู้และสตันต์มาบ้าง แต่ไม่มีอะไรเทียบได้กับหนังเรื่องนี้เลย ฉากต่อสู้นั้นยาว เข้มข้น และดราม่ามาก มีทั้งอารมณ์ขันและความรุนแรง มันสนุกสำหรับฉัน เพราะฉันได้เล่นสตันต์เองบางส่วน แน่นอนว่าก็มีสตันต์แมนช่วยด้วย แต่ฉันก็ได้ลงมือเองในหลายฉาก ซึ่งมันทั้งท้าทายและสนุกมาก

ชารอน และ เควิน…

ตัวละครของฉัน ชารอน เป็นวายร้ายที่น่าสนใจ เท่ และมีด้านที่สนุกมาก ส่วนเควิน ซึ่งรับบทโดย ทอม เฟลตัน เป็นเหมือนเพื่อนคู่หูของฉันที่ The Virgil ฉันคิดว่าพวกเราอยู่ในลำดับชั้นเดียวกันภายใน The Virgil เป็นกลุ่มคนรวยบางส่วนที่มีส่วนร่วมในการไล่ล่าเอเชีย—ขอไม่สปอยล์มากนะ—แต่แล้วพวกเราก็ได้รู้ว่าเธอมีฝีมือระดับนักสู้เอ็มเอ็มเอ และนั่นก็ทำให้พวกเราประหลาดใจมาก

การทำงานร่วมกับ ซาซี บีตซ์… 

ซาซีเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก เธอสวยมาก มีเสน่ห์ และฉันคิดว่าเธอมีความดิบ ความแรงบางอย่างอยู่ในตัว ซึ่งนั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่คิริลล์บอกว่าเขาอยากเลือกเธอมาแสดง เธอเป็นคนสนุก เป็นนางเอกที่เท่มาก และพูดตรง ๆ เลยก็คือ ในหนังเรื่องนี้ เธอคือสายบู๊ตัวจริง

แพทริเซีย อาร์เค็ตต์
“ลิลลี วูดเฮาส์”

ช่วยอธิบายถึงเรื่อง THEY WILL KILL YOU…

ฉันขอใช้คำว่า บ้าคลั่ง สร้างสรรค์ ระเบิดพลัง ตลก และหม่นดำ หนังเรื่องนี้ว่าด้วยวังวนประหลาดแห่งหนึ่ง นั่นคืออาคารที่ชื่อ The Virgil ซึ่งตั้งอยู่ในนิวยอร์กซิตี้ และเมื่อคุณก้าวเข้าไป คุณจะเหมือนถูกดูดเข้าสู่อีกโลกหนึ่ง เป็นโลกที่มีหลายมิติ และมีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างจากความเป็นจริงที่พวกเราใช้ชีวิตอยู่โดยสิ้นเชิง

สิ่งที่ดึงดูดให้เข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

ฉันเป็นแฟนหนังสยองขวัญมาตลอด หนึ่งในผลงานแรก ๆ ของฉันคือ A Nightmare on Elm Street, Part 3: Dream Warriors ซึ่งทำให้ฉันรักแนวนี้มาตั้งแต่ต้น ฉันชอบหนังสยองขวัญแบบที่คุณได้กลัว แต่ก็ยังปลอดภัย อยู่บ้านหรือในโรงหนัง นั่งดูร่วมกับเพื่อน หรือแฟน ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ตาม ฉันได้ดูหนังเรื่องแรกของ คิริลล์ โซโคลอฟ แล้วรู้สึกทึ่งมาก มันเป็นการผสมผสานหลายอย่างที่ฉันรัก มีความเป็นศิลปะการต่อสู้ ความแฟนตาซี การเหาะเหินแบบบ้าคลั่งที่ได้รับอิทธิพลจากภาพยนตร์จีน ซึ่งน่าตื่นเต้นมาก แล้วก็เอาทั้งหมดนั้นมาผสมกับสยองขวัญ คอเมดี้ และเรื่องเหนือธรรมชาติ ฉันรักทั้งหมดนั้นเลย

ตัวละคร เอเชีย ที่รับบทโดย ซาซี บีตซ์… 

ฉันชอบมากที่ตัวเอกหรือฮีโร่ของเรื่องเป็นผู้หญิงวัยสาวที่ดุดัน แข็งแกร่ง และน่าเกรงขามจริง ๆ เธอเป็นพลังที่ไม่อาจมองข้ามได้ และแทนที่เธอจะได้พลังมาจากโลกอื่น มิติอื่น หรือพลังวิเศษที่ไม่ใช่ของตัวเอง เธอกลับสร้างทุกอย่างขึ้นมาด้วยตัวเอง ฝึกฝน ขัดเกลา และสะสมทักษะเหล่านี้มาจากเจตจำนงอันแข็งแกร่ง แรงขับภายใน และบุคลิกที่ทั้งเท่และดุดันแบบไม่เกรงใจใคร ซาซีเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก เธออ่อนโยน เป็นกันเอง เรียบง่าย และทำงานหนักมาก ในหนังเรื่องนี้ เธอต้องแบกรับอะไรไว้เยอะมาก และฉันเองก็ไม่ได้เติบโตมากับการได้เห็นผู้หญิงสายบู๊สุดแกร่งให้เป็นแบบอย่างมากนัก แต่เธอมีทั้งความถ่อมตัว ความเท่ ความน่ารัก และในขณะเดียวกันก็มีพลังความแข็งแกร่งที่เปล่งประกายออกมาอย่างน่าทึ่ง

ตัวละคร ลิลลี วูดเฮาส์… 

ลิลลีมาอยู่ที่ The Virgil ตั้งแต่เมื่อหลายสิบปีก่อน เธอเป็นเด็กสาวเชื้อสายไอริชที่ถูกทอดทิ้ง เติบโตขึ้นมาบนท้องถนนในนิวยอร์ก ตอนที่ฉันคุยกับ คิริลล์ โซโคลอฟ เรื่องสำเนียงที่เขาอยากให้เธอใช้ เขาบอกว่า “ขอแค่กลิ่นอายบางส่วนก็พอ” ดังนั้นเธอจึงไม่ได้มีสำเนียงเดิมแบบเต็มรูปแบบอีกแล้ว แต่ยังคงเหลือร่องรอยของมันอยู่ เธออยู่ที่นี่มานานมาก ได้พบผู้คนที่หลากหลาย และได้พบกับเรย์ รวมถึงตกหลุมรักเขาในยุคสมัยที่คู่รักต่างเชื้อชาติไม่ใช่แค่ถูกมองไม่ดี แต่ยังถูกทำร้าย ไล่ล่า ลงโทษ และทรมาน ลิลลีรักเรย์อย่างสุดหัวใจ และมีแรงขับอย่างแรงกล้าที่จะมีบ้าน มีที่ปลอดภัย เมื่อนานมาแล้ว เธอเลิกยึดมั่นในศีลธรรมของตัวเอง ยอมขายมันทิ้งไป และค่อย ๆ ปรับตัวจนทำให้การดำรงอยู่ที่แปลกประหลาดนี้กลายเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ

อิทธิพลอันทรงพลังของลิลลีต่อผู้คนใน The Virgil… 

บ่อยครั้งที่เวลาผู้คนตัดสินใจทำสิ่งที่ทำลายล้างหรือชั่วร้าย พวกเขามักหาข้ออ้างมารองรับ ว่ามันไม่เป็นไร เพราะทำไปเพื่อคนที่รัก เพื่อปกป้องใครบางคน หรือเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า แต่ในท้ายที่สุด มันไม่สำคัญเลย คุณไม่สามารถเต้นรำกับปีศาจได้ คุณไม่สามารถเล่นเกมนั้นได้ คุณไม่อาจเข้าไปแตะต้องโลกแบบนั้น หรือมีส่วนร่วมกับมันแม้แต่น้อย แต่เมื่อคุณทำเช่นนั้นต่อเนื่องยาวนาน เหมือนอย่างที่ลิลลีทำมาเนิ่นนาน มันจะกลายเป็นทางลาดที่ลื่นมาก และแล้วคุณก็จะไม่รู้เลยว่าจุดจบของคุณอยู่ตรงไหน

ความสัมพันธ์ระหว่างลิลลีและเรย์…

ความสัมพันธ์ของลิลลีกับเรย์ เขาคือความรักของชีวิตเธอและของอีกหลายชีวิต เรย์คือบ้านที่แท้จริงของเธอ และระหว่างพวกเขามีความผูกพันแบบพึ่งพาอาศัยกัน ในแก่นแท้ที่บริสุทธิ์ ยังไม่ถูกแตะต้องด้วยสิ่งเลวร้ายใด ๆ
แต่ในช่วงเวลานี้ พวกเขากำลังเผชิญกับการแย่งชิงอำนาจกัน ซึ่งฉันคิดว่าเป็นสิ่งที่คู่รักจำนวนมากต้องพบ โดยเฉพาะในช่วงปลายทางของความสัมพันธ์ คนหนึ่งไม่อาจทนต่อไปได้อีกแล้ว ขณะที่อีกคนปฏิเสธความจริง ปกปิด และพยายามหลอกตัวเองว่าทุกอย่างยังโอเค ทั้งที่มันไม่โอเคเลย ผู้คนมักเปลี่ยนไปในความสัมพันธ์ หรือบางครั้งก็เป็นการค้นพบตัวตนที่แท้จริง บางคนไม่สามารถแบกรับภาระของการเป็นตัวเองต่อไปได้อีกแล้ว ขณะที่อีกฝ่ายยังคงเต็มใจจะสร้างข้ออ้างทุกอย่าง เพื่อบอกว่าทุกอย่างยังดีอยู่

การแสดงประกบกับ แพเทอร์สัน โจเซฟ ในบท เรย์… 

แพเทอร์สันเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก และทันทีที่เราเจอกัน เราต้องสร้างสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นอย่างรวดเร็ว เพื่อให้คนดูเชื่อในความลึกซึ้งของความสัมพันธ์นี้ ฉันรู้สึกถึงมันกับเขาทันทีจริง ๆ ฉันมองเห็นได้เลยว่าทำไมลิลลีถึงรักเรย์ นักแสดงแบบนี้ช่วยให้งานของคุณง่ายขึ้นมาก เพราะแค่ได้เจอกันก็มีประกายบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างตัวละครแล้ว

การทำงานร่วมกับผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ…

ฉันมีความมั่นใจในตัวคิริลล์มาก ต้องบอกว่าฉันโชคดีที่ได้รับข้อเสนอและโอกาสทำงานกับผู้กำกับที่น่าสนใจหรือผู้กำกับรุ่นใหม่อยู่บ่อย ๆ แต่ทันทีที่ฉันได้ดูหนังเรื่องแรกของเขา และทั้งเอเจนต์กับผู้จัดการของฉันก็ได้ดูด้วย เราพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ว้าว ผู้ชายคนนี้คือใครเนี่ย เขามีพรสวรรค์ระดับสุดยอด” การทำงานกับเขาดีมาก เพราะเขาแสดงออกชัดเจนว่ารู้สึกอย่างไร ถ้าคุณได้ยินคำว่า “ไม่ ลองใหม่อีกที” คุณจะรู้ทันทีว่า “โอเค เขายังไม่อินกับเทคนี้ เรายังไม่ได้มันนะทุกคน” แต่พอเขาชอบ เขาก็จะพูดแค่ว่า “คัต ใช่” ในฐานะนักแสดง คุณจะเรียนรู้ได้ค่อนข้างเร็วว่าปฏิกิริยาของผู้กำกับต่อเทคที่ถ่ายนั้นตรงกับความรู้สึกภายในของคุณเองหรือไม่ และเมื่อมันตรงกัน นั่นเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นมากจริง ๆ

ประสบการณ์ที่ผู้ชมจะได้รับเมื่อได้ชมภาพยนตร์…

ฉันคิดว่าผู้ชมอยากสนุก และอยากเห็นความสร้างสรรค์ ซึ่งหนังเรื่องนี้มีความประหลาดและตลกอยู่ในตัว มันทั้งน่ากลัว เลือดสาด แต่ก็ไร้สาระในแบบตั้งใจ ฉันคิดว่าด้านภาพนั้นแข็งแรงมากด้วย โดยทั่วไปแล้ว ผู้คนชอบไปดูหนังที่พาพวกเขาหลุดเข้าไปสู่อีกโลกหนึ่ง อีกเรื่องราวหนึ่ง และหนังเรื่องนี้จะบอกคุณอย่างรวดเร็วเลยว่า ที่นี่ไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ ทั้งสิ้น

ข้อมูลการถ่ายทำ

ในภาพยนตร์เรื่อง THEY WILL KILL YOU เป็นฉากที่เกิดขึ้นในนิวยอร์ค แต่ถ่ายทำที่เคปทาวน์ ทางตอนใต้ของแอฟริกา

ก่อนการถ่ายทำ ผู้เขียนบทฯ / ผู้กำกับฯ คริลล์ โซโลคอฟ เขียนสตรอรี่บอร์ดทุกฉากของภาพยนตร์ มีการสร้างภาพราว 1200 บอร์ด  และเขายังสามารถนำสิ่งเหล่านั้นมาใช้ในระหว่างขั้นตอนการคัดเลือกนักแสดง เพื่อแสดงให้ผู้มีศักยภาพที่จะมารับบทเห็นว่าเขาจินตนาการภาพยนตร์เรื่องนี้ไว้ในแบบใด

การออกแบบฉาก

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องเกือบทั้งหมดภายใน “Virgil” ซึ่งเป็นอาคารที่พักอาศัยในนครนิวยอร์ก การออกแบบของอาคารได้รับแรงบันดาลใจจาก Dante’s Inferno และชื่อชั่วคราวของภาพยนตร์ในตอนแรกคือ Nine Floors of Hell ซึ่งอ้างอิงถึงนรกทั้งเก้าวงในบทกวีอันโด่งดังเรื่องนั้น

แต่ละชั้นของ Virgil ถูกกำหนดธีมตาม Inferno ได้แก่ ลิมโบ ราคะ ตะกละ และอื่น ๆ

ชั้นแรก ลิมโบ ปูพรมสีน้ำเงินที่มีลวดลายคลื่นอย่างแผ่วเบา ได้แรงบันดาลใจจากแม่น้ำสติกซ์ สถานที่ที่ดวงวิญญาณถูก “ต้อนรับ” เข้าสู่นรก ชั้นที่สอง ราคะ ถูกออกแบบให้คล้ายซ่องโสเภณียุโรปแบบคลาสสิก ใช้โทนสีแดงเบอร์กันดีเข้มและพื้นผิวกำมะหยี่ พร้อมอุปกรณ์ประกอบฉากที่ยั่วยวน ชั้นที่สาม ตะกละ เป็นพื้นที่ครัวและห้องรับประทานอาหารของ Virgil

กองถ่ายถ่ายทำฉากในโถงทางเดินของทั้งสามชั้น แต่เพื่อประหยัดเวลาในการก่อสร้างและลดค่าใช้จ่าย ได้ใช้ฉากโถงทางเดินเพียงชุดเดียว ซึ่งเป็นฉากขนาดใหญ่มาก ยาวประมาณ 165 ฟุต กว้าง 10 ฟุต และสูง 12 ฟุต แล้วปรับเปลี่ยนใหม่ด้วยการเปลี่ยนวอลเปเปอร์ รูปภาพ สี และองค์ประกอบอื่น ๆ แทน

ผนังของฉากห้องต่าง ๆ ถูกสร้างให้สามารถเลื่อนหรือถอดออกได้ เพื่อปรับเปลี่ยนผังห้องตามฉากที่ใช้งาน และฝ่ายโปรดักชันยังสร้างลิฟต์หลายแบบเพื่อรองรับวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ลิฟต์หนึ่งต้องรองรับการถ่ายทำฉากสูงสามชั้น พร้อมอุปกรณ์แขวนและงานสตันต์จำนวนมาก

เพื่อเสริมบรรยากาศภายในและแยกเอกลักษณ์ของแต่ละชั้นให้แตกต่างกันทั้งในเชิงภาพและอารมณ์ มอบประสบการณ์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาและมีความเป็นตำนานให้ผู้ชมภายในกำแพงของ Virgil ทีมงานจึงผสมผสานองค์ประกอบของสภาพอากาศหลากหลายรูปแบบเข้าไป เช่น ขนนกที่ร่วงลงมาเหมือนหิมะ ฝนที่โปรยผ่านห้องอาหาร และเกล็ดหิมะที่ตกลงมาในฉากไคลแมกซ์

สำหรับฉากไคลแมกซ์ฉากหนึ่งที่เกิดขึ้นภายในปล่องลิฟต์ ทีมงานสร้างโมเดลจำลองของฉากสูงสามชั้นขึ้นมา กล้องใช้เวลาถ่ายทำภายในนั้นกว่าครึ่งวัน และโมเดลจำลองมีความสมจริงอย่างมาก จนเมื่อฟุตเทจส่งไปถึงฝ่ายตัดต่อ ก็แทบแยกไม่ออกเลยว่าถ่ายจากฉากจำลอง

เพื่อเติมเต็มชั้นที่สองด้วยงานศิลปะที่สอดคล้องกับธีม “ราคะ” โดยหลีกเลี่ยงค่าใช้จ่ายสูงและสร้างผลงานที่ดูเหมือนผ่านการคัดสรรมาอย่างตั้งใจ ทีมออกแบบจึงจัดการถ่ายภาพคู่รักในท่วงท่าต่าง ๆ จากนั้นพิมพ์ภาพเหมือนขนาดเท่าคนจริงประมาณ 30 ภาพ แล้วนำมาวาดทับเพิ่มเติมเพื่อให้ได้รูปลักษณ์เฉพาะตัว

การออกแบบเครื่องแต่งกายและฉากต่างๆ

นีล แม็คลีน ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย ใช้เวลาค้นหาอย่างละเอียดเพื่อให้ได้ผ้าที่เหมาะสมที่สุดสำหรับชุดคลุมของสมาชิกลัทธิ ผ้าที่ต้องมีความเข้มพอจะสอดคล้องกับสุนทรียภาพที่ผู้สร้างภาพยนตร์ต้องการ แต่ขณะเดียวกันก็ต้องสามารถมองเห็นได้ชัดบนกล้องในฉากที่มีแสงมืดของเรื่อง ทีมงานพบผ้าชนิดหนึ่งที่มีพื้นผิวเฉพาะตัว มีความเงาเล็กน้อย และสว่างพอที่จะมองเห็นได้ระหว่างฉากแอ็กชัน พร้อมทั้งให้ความรู้สึกเคลื่อนไหวในตัวเอง อย่างไรก็ตาม ผ้าชนิดนี้ไม่สามารถใช้ในฉากที่เกี่ยวข้องกับไฟได้ เพราะมันจะละลายเหมือนยาง ทีมของแม็คลีนจึงต้องจัดหาผ้าอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกัน แต่เป็นผ้าหน่วงไฟมาใช้เฉพาะในฉากนั้น

ในช่วงต้นเรื่อง มีฉากที่ตัวละครเอเชีย ซึ่งรับบทโดย Zazie Beetz ถือมีดมาเชเต ฝ่ายอุปกรณ์ประกอบฉากได้สร้างมีดมาเชเตขึ้นมาถึงเจ็ดแบบ โดยใช้วัสดุที่เหมาะสมกับรูปลักษณ์ การใช้งาน และความปลอดภัยในสถานการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นของจริงที่คม ของจริงที่ไม่คม แบบยาง แบบเงาวาว และรูปแบบอื่น ๆ

กล้อง

ผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ และผู้กำกับภาพ ไอแซก บาวแมน ต่างเติบโตมากับภาพยนตร์ยุคทศวรรษ 1990 และต้องการถ่ายทอดกลิ่นอายแบบนั้นให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ ทั้งสองพบจุดร่วมกันในเรื่องการใช้สีสันที่จัดจ้าน การเลือกใช้เลนส์ทรงกลมของ Panavision เพื่อให้ได้ลุคย้อนยุคเล็กน้อย รวมถึงการใช้ไฟแบ็กไลต์แบบเข้มสไตล์ริชาร์ดสัน เพื่อเพิ่มความรู้สึกเชิงละครและความยิ่งใหญ่ของภาพ

ในช่วงเตรียมงาน บาวแมนได้รวบรวมเอกสารขนาดยาวที่บันทึกข้อเสนอแนะของเขาสำหรับแต่ละฉาก จากนั้นจึงทำงานร่วมกับโซโคลอฟเพื่อกำหนดแนวคิดด้านภาพของทั้งเรื่อง และสุดท้ายได้จัดทำเอกสารลักษณะคล้าย “ไบเบิล” หนากว่า 600 หน้า เพื่อนำไปใช้ร่วมกันกับทีมโปรดักชันทั้งหมด

ฉากผาดโผน

ซาซี่ บีตส์ ฝึกซ้อมเป็นเวลาสี่เดือนก่อนเริ่มการถ่ายทำหลัก รวมถึงการไปฝึกที่เคปทาวน์เป็นเวลาสามสัปดาห์ ด้วยความทุ่มเทนี้ ทำให้เธอสามารถแสดงสตันต์ด้วยตัวเองได้เกือบทั้งหมด รวมถึงฉากหนึ่งที่มีการใช้ไฟจริง

ผู้สร้างภาพยนตร์ตั้งใจอย่างยิ่งที่จะถ่ายทำฉากแอ็กชันให้ได้มากที่สุดในกล้องจริง รวมถึงการใช้เอฟเฟกต์จริง ซึ่งหนึ่งในฉากที่น่าประทับใจที่สุดคือการใช้ไฟจริงในฉากต่อสู้ขนาดใหญ่ที่มีนักแสดงเกือบทั้งคณะเข้าร่วม

เฮเธอร์ เกรแฮม รู้สึกได้รับแรงบันดาลใจอย่างมากจากความเต็มใจของ Beetz ที่จะแสดงสตันต์ด้วยตัวเอง จนเธอขอผู้กำกับ คิริลล์ โซโคลอฟ ว่าเธอสามารถแสดงสตันต์บางส่วนด้วยตัวเองได้เช่นกันหรือไม่

คิริลล์ โซโคลอฟ ทำงานร่วมกับทีมสตันต์และผู้ออกแบบท่าต่อสู้ สร้างสรรค์ฉากต่อสู้แต่ละฉากให้มีเอกลักษณ์แตกต่างกัน โดยดึงแรงบันดาลใจจากสไตล์การต่อสู้ตั้งแต่ซามูไร ไปจนถึงสปาเกตตีเวสเทิร์น และสยองขวัญเต็มรูปแบบ ซึ่งค่อย ๆ ทวีความรุนแรงไปพร้อมกับเรื่องราว พร้อมทั้งขยับวิธีการเคลื่อนกล้องให้หลากหลาย จนกล้องเองแทบจะกลายเป็นตัวละครหนึ่งในภาพยนตร์

สำหรับสไตล์ซามูไร ฝ่ายโปรดักชันได้สร้างอุปกรณ์พ่นเลือดขึ้นมา เพื่อให้เกิดละอองเลือดพุ่งกระจายลอยค้างอยู่เหนือห้องราวกับกลุ่มเมฆ สูงประมาณสองเมตร และกระแทกถึงเพดาน

แม้ว่าภาพยนตร์จะเต็มไปด้วยฉากแอ็กชันแทบตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บระหว่างการถ่ายทำ นอกเหนือจากรอยฟกช้ำหรือบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น

โซโคลอฟยืนหยัดผลักดันให้มีฉากหนึ่งในภาพยนตร์ที่มีลูกตาหลุดควบคุมกลิ้งไล่ตามตัวละครคนหนึ่ง ทีมงานถ่ายทำฉากนี้ด้วยวิธีปฏิบัติจริง โดยใช้แท่งคันชักและการเคลื่อนไหวที่ดูเงอะงะแบบหุ่นเชิดสมัยเก่า และมันก็กลายเป็นหนึ่งในองค์ประกอบโปรดของผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่องนี้

ภาพยนตร์ยังมีฉากที่ตัวละครต้องเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านช่องแคบโดยใช้มือและเข่าคลานไปมา ดังนั้นทีมงานจึงทำพื้นและผนังบางส่วนให้นุ่ม เพื่อให้การแสดงเป็นไปอย่างสบายและปลอดภัยสำหรับนักแสดง

THEY WILL KILL YOU unleashes a blood-soaked, high-octane horror-action-comedy in which a young woman must survive the night at the Virgil, a demonic cult’s mysterious and twisted death-trap of a lair, before becoming their next offering in a uniquely brazen, big screen battle of epic kills and wickedly dark humor.

The film stars Zazie Beetz, Myha’La, Paterson Joseph, Tom Felton, Heather Graham, and Patricia Arquette.

Directed by Kirill Sokolov and written by Sokolov & Alex Litvak, the film is produced by Andy Muschietti, Barbara Muschietti and Dan Kagan, and executive produced by Russell Ackerman, John Schoenfelder, Carl Hampe, Litvak and Sokolov. 

Behind the camera, Sokolov is joined by director of photography Isaac Bauman, production designer Jeremy Reed, editor Luke Doolan, costume designer Neil McClean and visual effects supervisor Marc Smith. The composer is Carlos Rafael Rivera, the music supervisor is Andrea von Foerster and the casting director is Richard Delia. 

New Line Cinema and Nocturna present, in Association with Domain Entertainment, THEY WILL KILL YOU, distributed by Warner Bros. Pictures, only in theaters in North America on March 27, 2026, and internationally beginning on 25 March 2026. 

THOUGHTS FROM THE FILMMAKERS

Kirill Sokolov

Writer/Director

On the unusual inspiration behind the story…

So there is a true story that inspired this one. Basically eight years ago, my wife and I, we moved to an apartment in Moscow. When we came to check it out, it was like strange 16-story building, and we saw the apartment and we liked it and we moved in. And then in a couple of days, we understood that we are the only two people who are younger than 60, 65 years old, and everybody else is really older, and also mostly women. No dudes. And we're like, what's going on here? And then we understood that they feed cats, and they hated us because we have dog. And every time I walked out or came in the building, I heard them whispering, because they had benches in front of the entrance where they just sat, these old women, whispering, “Why he's so late, what he put on him?” And we started to make this running joke that this whole building probably belongs to some cult, and they give this apartment for rent, lure young people like us in and then sacrifice us.

On crafting the script with cowriter Alex Litvak…

Alex Litvak loved this idea and that's why this script, I think, works, because right away, from day one, we discussed how to do a classic horror movie, but a little bit more twisted, how to play with this genre, how to make it a little bit more fresh and exciting and surprising. And we discussed, okay, we have this classic beginning when we have a female protagonist who steps into a dangerous place, and she probably will be a victim. A classic movie would go that she's slowly escaping the troubles and danger obstacles. But for us, what was interesting was how to break this system, how to make it different.

On the twist of lead character, Asia…

What we find out in the story pretty quickly is that Asia's not a random victim. She's not a classic horror character. Actually, she has her troubled past, she spent time in prison, she knows how to fight and she's very badass, and a prepared type of person. And now the dynamic in this chase turns right away, now our cult members, they're hunted by her. She becomes a real predator. And I think that makes it so fun to watch.

On lead actor Zazie Beetz…

I did the storyboards, and I saw it one way. Then we cast Zazie, and we did this read-through in Cape Town. We prepared, and I think I spent one or two days on a set with her, and after that moment I remember how, in my imagination, Asia switched with her. And after day two I couldn't imagine anything else, she totally kind of took the character and made her bright and alive. It's incredibly physically challenging movie in terms of her character. She was on the set every day and she has so much action. And she was willing to do a lot herself, and she had three or four months of preparation and rehearsed all these fights, but still she was running all around barefoot for the entire movie. She was wet in Cape Town in winter at night, with these hailstorm winds, and never had a breakdown or crack or anything, and always was smiling. So, really I can't be more grateful for her efforts. Zazie's unbelievable. I remember that while we were still shooting, I thought, "Okay, I need to immediately write something else for her," because when you find somebody like that, you can't find a better experience.

On the terrific ensemble cast who populate the characters in THEY WILL KILL YOU…

They understood the tone of the movie and the irony of it, and they just made their characters come alive. When you write a script and do the storyboards, it's still a little bit two-dimensional. But then they came in and they brought in their own personality, and they married it with the character, and everything starts to become alive. Myha'la's character, Maria, she's on a classic journey of a victim who joined the cult as a maid. She had a tough life. She was probably found in the darkest moment of her life. Tom Felton and Heather Graham are Kevin and Sharon, they both are rich tenants who live in this building, and they represent the other side of the cult. Patterson Joseph, first of all, he's an awesome actor, and the way Patricia Arquette and Patterson created this chemistry and dynamic between Lily and Ray is just magnificent. I just watch, seeing them together in one frame and you're melting because you feel this history behind them. 

This movie has a lot of tonal shifts. It starts as a horror, then goes into a little bit more comedic side of it, and then it has a lot of action. And sometimes we switch the tone inside of one scene, when it starts a little bit more dramatic or serious and then it's funny, and then it goes back into drama. And the challenge of the cast was to find actors who could nail that. And that's not easy, to feel this genre and tone and do it precisely, not to fall out. And that's my huge joy, because when we were editing the movie, I could see that that worked out well with our cast, because all of them were able to do that. Everybody did it amazingly, which helps a lot because it's so easy to fail if you do that. It's so easy to just fall and do camp or do it over dramatic, which destroys the fun. So I think that was a challenge, to keep this tone and balance, but they made my work very easy here.

On what makes everything happening at the Virgil so frightening…

I think the scariest part of it is that it has this social base that really feels and looks familiar, because it's taken from real life. If you just watch how actual cults in real life operate, it’s how we structured our movie. It’s how this Virgil system works and how they lure people in, how some of the people become their sacrifices and the others stay in it and work for the cult. And how the people with money and power abuse their power and use the rest who they've confined. So that's, I think, the scariest part of it. But also there are a lot of classic horror moments like jump scares, darkness, violence, and blood. But that's what makes it, I think, real.

On the inspiration for the Virgil’s design…

Jeremy Reed, our production designer, is a mad genius. The movie mostly is inside of this Virgil building, so it's all interior. And making an interior movie, you understand that people can get tired of staring at four walls, and you have to be very clever and creative in a way to make people excited—how to show the same sets differently, how to extend this world, even not leaving the place. The Virgil is a nine-floor building, because we used Dante's Inferno as inspiration, where every floor is literally like a different circle of hell. And that gave us this idea of how we dress the floors, what kind of theme belongs to each floor, what is actually happening on that floor. So, we used this structure to develop the visual style and design of the place.

On capturing the film’s many extensive fight scenes in camera…

THEY WILL KILL YOU is an action movie that is also a horror movie that has a bit of a comedy in it. [LAUGHS] It has a lot of stunts, a lot of action. Every scene, something is happening. Our first goal was to do as much as possible practically. And we have classic fights, of course, and Zazie and our cast wanted to be involved as much as possible, so they trained and they did a lot. We have this one fight scene that was incredible and big and has fire, and from day one everybody told us, "No, no, no, forget about real fire. It takes too long, it’s too dangerous, too expensive. We'll do CG fire." But even with all the amazing VFX, you feel that it's VFX, it doesn't give you that feeling of danger on the screen, that tension. So we found a way to do it practically, and the entire fight scene is real Zazie running with real fire and just whooping people, and the scene itself is just unbelievable. And when people watch it, probably many of them won't believe that it's made in-camera. 

Because we knew we have a lot of action, we have a lot of fights, we also thought about how to make this progression, how to make it different. So, because it's a post-modern movie, let’s shift the tones and shift the genre. So as we move from floor to floor, the world changes, the circle of hell changes, so the vibe of the fights and the choreography also will be different. We start with very grounded and naturalistic fights, a little bit exaggerated. And then we go into some kind of Viking  shit with epic scale and much more graphic. And then we go full anime, crazy kung fu type of fight. They sound different, they look different and they feel different and, I hope, bigger and bigger and bigger and more and more exciting. It was a huge challenge in terms of the preparation, and Kerry [Gregg] and Russ [McCarroll] and Paul [Hampshire] and the team of stunties in Cape Town, they did amazing work, they trained and they developed everything.

On what audiences will experience when they see THEY WILL KILL YOU…

I can guarantee when you see THEY WILL KILL YOU, you will experience a lot of thrills, chills, laughs, action, and of course a lot of blood!

Alex Litvak

Writer

Andy Muschietti & Barbara Muschietti

Producers

On writer/director Kirill Sokolov…

BM:  So we had been fans of Kirill for quite a while. We saw his first movie called Why Don't You Just Die! and it was just fantastic, and done with very little cost, and you could still see the cinematic experience. So we were sent a script that Kirill and Alex [Litvak] had written. We read it and it was a fantastic exploration into genre, but also fun and propulsive. We got to meet with Kirill and decided very, very quickly that we wanted to produce this movie. There was a lot of competition, so we had to elbow out the other contenders. [LAUGHS] And we had an incredibly smooth green light process. We were able to cast this film faster than we've cast any movie.

AM:  Immediately I connected with Kirill. I admire his filmmaking. His two first movies are terrific. And I found someone that really is a very good filmmaker, and also had a vision for this project. He came in hot, and based on the experience I had watching his previous movies, I believed in him. What made him the perfect director for this movie is he's fearless, and that's something that should not be taken for granted. I think he's a filmmaker with great instincts, and is young and full of energy and very talented.

On taking on the role of producers for this film…

BM:  I think that at this point of our career, we just want to make movies that are daring and that just go a little beyond. We've been around the block at this point. We see a lot of movies, and we produce only the movies that we actually want to see. And this is definitely a movie that we want to see.

On this being Nocturna’s first film…

AM:  It felt like the right first step. We wanted to come out of the gate with something that had impact and again, a movie that we would love to see anyhow. And so it was great for us to be able to actually help make it.

BM:  And we wanted to make an original film, and the second we read the script, we knew that this was it. For us, there is no genre without humor—at least a smidge. And this had a lot of humor, which we love because we grew up on this kind of tone. And it's a tone that it's almost not visited right now. The smaller genre films are always so serious, and they take themselves so seriously. And personally, as an audience member, I go to the movies to have a little holiday and I want to have fun and I want to leave the theater with a smile on my face, even if there's blood drops on me! I still want to feel the excitement, and I want to feel happy, and this is something that THEY WILL KILL YOU will definitely give you.

On the appeal of the story’s themes…

AM:  The themes are survival and family, the lengths you go to protect someone that you love, a parable about class warfare and disparity, and surviving that disparity, fighting against it, those are all themes that we found very attractive. This was something that is in the subtext, but I think it's important to talk about these stories in the shape of a spectacular action, horror, comedy adventure.

BM:  And our heroes are the underdogs, which is what we always want to support. 

On the film’s lead, Zazie Beetz…

BM:  Zazie Beetz was the first person we thought about for this role, for Asia, and it was such a dream to work with her. I can't say this enough. She did so many of her own stunts. She came to South Africa very early to train, and she was an absolute pleasure. And Kirill, I have to say it, put her through a meat grinder! [LAUGHS] I mean, you can see it on screen, and that's in part why the movie is so wonderful. And her role is so fantastic because you can see that she is doing those fight scenes herself. It's an incredibly physical role. I think she loved the chance to do something completely different, and we couldn't have been luckier than to have her.

On Myha’la in the role of Maria…

AM:  Myha'la is a perfect counterfigure to the energy of Zazie playing Asia. There's a shared arc that is beautifully unpredictable. We start the story unfolding scene by scene, the story of Asia. And once we understand it, we are kicked in the butt with an inversion in the story, which is Maria’s. That's one of the surprises that got us excited when we were reading the script and that definitely gets people excited when they're watching the movie. And as I said, the way Kirill and Alex and the cast all approach the characters, it's individual work, but also combined work that they did together that is admirable.

On the film’s ensemble cast…

AM:  I think the way they came together as an ensemble, these individual personalities, is really fascinating, including Tom Felton, Heather Graham, Patricia Arquette.

BM:  For example, Heather plays Sharon, an incredibly selfish and superficial woman that wants to conserve her looks and her status at all costs. But in this process, she is incredibly funny.  And Patricia, her character is incredibly tough, and pretty soon you realize that she's the ring leader... But she has this antagonistic relationship with her husband, who is played by Paterson Joseph. And it's beautiful to get to their more tender moments, when they tell the story of why they ended up at the Virgil, and why they're still there. And I think only Patricia can just take that turn so perfectly.

AM:  It was really phenomenal to watch these actors bringing these characters to life. That is why we make movies.  It’s fascinating to see them on set, creating, and it's fascinating to see in the edit room. You see the nuances within the group. This is not a monolithic group at the Virgil, they have ethical divergences between them, and these actors show you that.

On the tone and setting of the film…

AM:  The film is pretty stylized. You see that Kirill has his influences as a filmmaker that he wears on his sleeve, he puts them there for everyone to watch. But also with a very specific and personal combination of tone and style in which humor is always a part of the mix. The Virgil is a terrifying environment. It's imposing, it's grim, it's rancid, it's tall. The dynamics and the connection between Kirill and our production designer, Jeremy Reed, were phenomenal. I think this bundle of action, horror, visual, sarcasm, and comedy—and when I'm saying comedy, most of the time in this movie it is expressed as a visual sarcasm more than verbal jokes. It's more like this weird Grotesque slapstick that I'm also very attracted to.

NOTES FROM THE CAST

Zazie Beetz

“Asia Reaves”

On how the project came to you and your initial impressions…

Kirill sent me his script, along with a link for his first feature that he made. I read it and I watched the film. What I really liked about the script was the very big wink-wink element and the very clear fun that he was having with this genre and with the story. I was really whipping through the pages, which is not normal for me. I was genuinely entertained and genuinely had gasping moments. It just seemed like a good time, while also a character that actually had stakes, and beyond stakes that are just survival, but actual emotional stakes and her own complicated past. It just felt like a lovely mix of fun and light while also having drama to offset it. There are so many great comedic moments in this movie that I think just add such brightness and lightness to this gore and the heaviness and the emotional heaviness. In terms of those things, I think it's just a very well-balanced film. It really has all these elements, it has excitement, it has comedy, I think it has genuine emotion. I think it's so fun to look at, it's just visually so compelling.

On director Kirill Sokolov’s vision for the film…

I could so clearly see his aesthetic vision and his tone, which is very unique. I think is fully a product of him growing up in the 1990s in Russia. It felt fresh to me, like another sort of twist on this kind of genre, which is quite popular right now, but giving it a fresh infusion. I could just visualize the script so clearly, and a lot of how I pictured the story after watching his other film is how the sets came together and how the colors came together, so I was quite impressed with how well he was able to marry his style with what the script was. I just don't think this film would really be born from anyone else's brain. I just think he is so idiosyncratic as a person, and his personality is just splattered all across this movie. He has this very bright, electric energy, and I think you see that in this film. Aesthetically, it just has this sort of fun `90s eastern European vibe. I say this as somebody who—half of my family is from East Germany, and I spent a lot of time in the `90s in Germany.

On working practical vs. CGI…

I was actually quite keen on knowing if we were going to do a lot of practical stuff versus CGI, and I was very excited when Kirill was saying we were fully leaning practical. Which has sometimes been complicated on set, but it ultimately is so much more fun and engaging to play with, and to do and react off of it. I think makes a much better and more interesting visual experience. He walked me through—he famously has these storyboards that are so intricately done, he has every minute, every second of this movie planned out—so, he walked me through those actually during one of our Zooms. I was excited. I liked his energy, I liked his passion. That’s really when I decided that I wanted to do THEY WILL KILL YOU.

On the vibe of the Virgil…

The Virgil, color-wise, is these saturated rich sort of jewel-toned, deep colors. I love the color story of the film. It's very much what I am drawn to naturally. But it also has this pop element too. There's this vintage-meets-modern element that I do think is unique to Kirill, and also does really make me think of `90s films like The Fifth Element, which has this old but new but bright but also dusky and kooky but dramatic sensibility, and there's crazy stuff going on. I think that THEY WILL KILL YOU has a lot of that element in it.

On what makes a good horror film experience…

I think a good horror movie, to me, I always bring it back to having actual stakes. I think life and death is obviously important, but I think caring for these people beyond just, "I hope she gets out," that the audience is invested beyond the jump scares, is important. I don't think this film is as jump scare heavy as much as it is more thriller fun, and kind of gore fun, but there’s also connectivity with the characters, who are making a choice and going with it. I mean, there's squelching and blood and eyeballs, but it feels funny and playful as well as scary. To me, those are elements that make a good horror movie and what makes this film interesting.

On your character’s fight to live through the night…

The Virgil is a Satanic cult and they have human sacrifices, and Asia is next. Usually they're looking for people who are alone, won't have people checking in on them, who they don't expect can fight back. So, she's fighting and they're completely shocked. They're also not necessarily fighters themselves, and Asia’s not a trained military person or anything, she’s kind of just scrappy and wild and clumsy at times. Which I really liked. Her character isn't this machine, but she's doing the best she can. She's just kind of figuring it out with the tools and the context and the situation that she has in front of her.

On training for the film…

Actually I was shooting a different movie in Cape Town, and I started training when I was there, then I went home for a month and got a trainer, Michael Olajide, who's incredible. He specializes in boxing, he was a boxer, and he’s truly such a beautiful soul, beautiful man. That was great. When I was home, five days a week I'd train with him for about two hours, just getting the boxing motion as ingrained in my body as possible. Then I went to set and I was doing stunt training every day for three weeks before we started shooting. We would train, but the focus was kind of more on a little bit of conditioning, and then learning the fights, which ends up being a bit more choreography-based, so it's less physically demanding than actually working out, weight lifting and doing that kind of thing. We were doing it all and your girl was tired! But they were really big on not burning me out, which I really appreciated. It made such a huge difference. I just cannot emphasize that enough. I think it allowed me to have the stamina to be doing all the action in this movie.

Myha’La

“Maria Reaves”

On how the project came to you…

I was sent the script, and at the time I knew Zazie was attached, so I was already like, "Well, yes." I got a little info about Kirill, and I saw what they call a deck—some pictures and info—and I read the script. I'm not actually a big horror fan, I get scared really easily, so I was like, "Mm, ah." But I liked it, I just thought it was interesting. There was enough things where I was like, "Oh, I didn't expect that." And I liked the cult element, I thought was quite fresh for the genre. And it was funny as well. I like stuff that feels real, which includes drama and comedy and all of those things.

On what drew you to the role of Maria…

I think Maria is quite unexpected, in terms of what she ends up doing with the information she ultimately gets. She makes a choice that I think a lot of people would be like, "What?" It's confusing, the choice she makes, but she does so because she's deeply wounded and has a lot of pain. And so, the complexity there is relatable. And that's the thing I think I look for in characters to play, is that they're not one-dimensional. They've got a past which informs their future and all their decisions. 

On the atmosphere at the Virgil…

The set was haunting. I will say being in the Virgil definitely sent chills up your spine. Creepy! But also, it was fun, being at work with all my friends. I really don't like being scared, so I choose to imbue all of these scary things with happy thoughts. I think Kirill and our entire design team did such a beautiful job of giving the Virgil so much character. It's not just like a creepy hotel, it's got so much color, and the way they chose to dress it with furniture from different eras. Like old-school radiators—very New York. It was a really beautiful set when it was not being sprayed with blood!

On working with writer/director Kirill Sokolov…

I met Kirill in LA a few weeks before we went to Cape Town, and he was really the deciding factor for me because I have a very hard time watching scary movies. I always look for the thing that I think will set a project apart, and that's the cast, the producers, the director. And I met him and he was just so passionate, and he brought with him his entire shot list. He had every single shot planned already. So, I knew there was going to be an insane amount of stunts and rigs and blood flying and whatever, but meeting with the director who was prepared to a T, who knew exactly what he wanted was really good for me. I think my other favorite thing about Kirill is that he is maybe the most honest person I've ever met. He is incapable of telling a lie or even sugar-coating something or whatever. If he doesn't like it, he'll come in and say, "Something is not working here. That was not a good one. Let's go again." I'm like, "Great, that's so clear. Tell me that." Or he'll come in and he'll say, "That was awesome." Good. Don't need to go again.”

On training for the film’s stunt and fight sequences…

I really didn't have to do as much as Zazie. Zazie is such a beast. She's literally... Actually, I am not even sure that I could do it to the level she does it, but in the one stunt training session that I had, I learned how to climb a ladder. Yeah, I learned how to climb a ladder and get punched in the face. [LAUGHS] And then I get bound and ball gagged and carried around. Honestly, actually, I was not the one stunting, stunts are happening to me in this movie! I was rigged, which I'd not done before, and which I was super excited about. I body scanned for the first time, which is quite cool. And I have had small amounts of blood splatter before, but nothing to the extent in this movie. I was shocked at the amount of blood that got catapulted into my face. I think everyone was surprised. I think none of us were expecting it to be as much blood as it was, but I looked like Carrie by the end of the day. I was like, "Oh my God, so much blood!"

On what audiences are going to love about THEY WILL KILL YOU…

I think the audience will love so many things about this film. The action in this film has been done so beautifully. There's a scene where Zazie is absolutely just decimating a bunch of cultists, and there's fire everywhere. She's got a flaming ax. She's barefoot and covered in blood. They shot it in slow motion, and I was watching it and I was like, "That is the most beautiful thing I've ever seen in my life." 

Paterson Joseph

“Ray”

On what drew you to the project…

The film is menacing. It is horrifying. It's also funny and emotional, which I didn't imagine. I've never done a horror before. I didn't imagine that it was also emotional. It is. That's how I describe it. But this is so funny and also it tells a bigger story than just creepy things are going to happen. There's something a bit deeper about this one that drew me to it. And the wit, I think, of the script made me want to do it.

On your character, Ray…

Ray is an unusual role for me because I'm quite an oversized, I would say, performer, never knowingly underperforming. And I will always find something sort of different about the character, a bit quirky. And what I loved about Ray was how consistent he was and how much he wanted to blend in. There was something very rooted and grounded about him, in quite a chaotic world. He seems to have a center to him, so I was drawn to that challenge.

On Ray’s attraction to the Virgil…

I think it was both sociological and emotional. I think being an African American man from the South, I mean, I imagine he's probably from somewhere like New Orleans and he came up to the North for a bit more air to breathe, and here he meets this wonderful Irish girl, Lily. And both of them are experiencing terrible racism from all sides of society, and they find a place that accepts them. And I think that's what drew him first. I think it was first a safe place to be, ironically.

On what makes the Virgil so creepy…

Jeremy Reed has managed to make a world that looks a little bit like The Shining, I think, and a little bit like every creepy hotel movie you've seen. But it's different, because it's like a grandeur that's decayed, which I guess is metaphorical. You're not going to sit there thinking, oh, this is a metaphor for decaying, but somehow that will bleed in, like, this used to be swanky, this place used to be everything, but something in it is dead and dying and decaying. And I think that's a mirror of the world that we're in. It's fragmented, but it's still trying to hold onto its order. And the fact that the walls feel like they could talk, if walls could talk, that they would have unspeakable things to say. And then you've got this group of kids, who just pop up out of nowhere. It's like equally creepy. It's like, no child should be living anywhere like this. Oh, except these children probably should be kept indoors. These are very creepy children. And it's the fact that there are all these doors, so all these possibilities and what's behind each one, and it makes you feel like you're in a sort of computer game as well, because you are always being driven, aren't you? There's first person games, you're always being driven down a corridor. You have to go that way. There's no other way. And there are dead ends and there are horrors awaiting you. So they've really drawn that well. Jeremy, I had to go up to him the first day and say, “I just love what you've done, because everything feels very authentic and damn creepy.”

On director Kirill Sokolov…

Kirill's great, because Kirill is one of those directors who casts well, and he trusts in his casting. That means he doesn't have to over-direct anybody, because he's chosen people he knows can execute that particular thing that's needed. We had a lovely chat on Zoom, where we talked about the character, he talked about what he should look like, how he should present himself, and Kirill's very collaborative on set, collaborative but, bear in mind, his vision is in his head. He's also a brilliant draftsman, and I've never seen a storyboard so detailed. He's not making it up on the spot, but if you do something that he wasn't maybe expecting, if it works, he'll use that. And that's the perfect kind of collaboration, where you feel safe to try stuff, but you also feel like if I just execute what he's giving me to do, that's going to be right as well. Yeah, he's really good fun.

On working with Patricia Arquette…

Well, it took me, I would say about 48 hours to get over my fanboying and stop closing my mouth and stop dribbling. So, after I'd gotten over that and we actually started doing some acting work, I sort of settled down. Patricia's got the most wicked twinkle in her eye, and she's also playful, which I like messing about, and as long as the other person is able to go with that, I'm good with that. Even if it's just a few lines, I'll very rarely deliver them in the same way. I always find something different to start it with, or I'll see something different or I'll just throw a different bit, just because I just find it interesting, then you've got a lot of choices in your edit, I think as well. And then a lot of choices with how the character is molded. I quite like that. And I could tell she really likes it, too. So, we had some good times, finding an emotional center despite the insanity of the world that we were in, which was a lovely surprise.

On the lighter moments on set…

Heather Graham's just a scene stealer! We did this beautiful scene where Patricia and I have just brought the audience to tears, and then Heather comes in and just kills it all. So yeah, she's good fun as well, and I can tell she was also having fun. I suppose that's the danger, isn't it, a lot of actors having fun? But I think the story is dark enough for us to need to do that. There was a lot of giggling and silliness.

On what audiences will love about the film…

They've got to love the fact that it's bloody but funny. And they've got to also love the fact that the script is very wittily written, but also it connects you emotionally. It's not just an excuse for violence. And it has a wider story to tell about cults, about mobs, about being part of something bigger than yourself.

Tom Felton

“Kevin”

On how the project came to you…

This project came across my desk and was one of the most unique reads of my career, and very sharply after that I had a wonderful 10-minute Zoom meeting with Kirill that turned into a half an hour. Actually it was longer than that. I think it was like 50 minutes. Us both geeking out about films and genres and his passion for film. And then after that conversation was had, I was signing on the dotted line.

On your initial impressions of the script…

It's very hard to define why the script was so unique. There are so many elements of it that were not in anything that I'd ever read before. Where do you start with this script? I think the genre of it was the hardest thing for me to place. Usually when you hear a song, in the first minute you know how the rest of the song is going to sound, for lack of a better analogy. But this script just kept turning, so which genre does it fit in? I think the word horror came up, the word thriller came up, suspenseful came up, but none of those really allowed the film to be one or even all of them, it had so many more aspects to it. From family bonds to Satanic cults, the script really has it all and it pulls it off in such a way that made it impossible to say no.

On your character, Kevin…

Well, Kevin, he's a fragile warrior, I think. I put him as a '90s banker who was highly successful. Two years in a row he was the highest selling banker back in London in the square mile. But he got offered a chance to go to New York to extend his career where he got a bit greedy. I think Kevin's a bit greedy. He thinks of himself as a James Bond, but doesn't quite meet up with the requirements. So my story for him is that from being at the top of the world of his field, he was brought very quickly to the bottom, and that's where Kevin was introduced to the Virgil, the building and establishment that he has lived in since then, in an attempt to reclaim his power. But in a nutshell, for Kevin, he's James Bond who just didn't quite make the grade for the MI5, in my mind.

On Kevin’s counterpart, Sharon, played by Heather Graham…

Kevin and Sharon, they have a unique relationship for so many reasons, but the yin and the yang off the two of them is so good. One of the things Kirill said to me quite early on was, his love for Kevin and Sharon as a dynamic, very strange duo, and working with Heather has been fantastic, dovetailing where one character has its strengths, the other one doesn't. So they're a twisted couple, but it's been a lot of fun creating them. I actually love them and all the residents at the Virgil, in a weird way. I know it's a Satanic cult, so to speak, but there's so much empathy I found in these characters. They are flawed, they're not perfect, they are pretty useless at times, which lends itself to humor but also lends itself to heart, and you can understand why these characters got into the pickle that they got into.

On Zazie Beetz, who plays Asia…

Zazie’s amazing. She's obviously our hero of the piece or she was also our hero on set. I've never seen an actor take on so much so effortlessly, not just the fact she's in every single scene or she's in every single day. She's been beaten up, they've thrown her around the Virgil barefoot with swords and blood and zip wires and bruises, and she seems to take it all in her stride, which is enviable, because I would've been moaning a lot sooner. But it's a really respectful quality to have. If she's as graceful and as hard working as she is, then it makes the job a lot easier for the rest of us. But professionally it's hilarious because we're sitting here talking about where she went on holiday last week or what she likes to cook at home and then a minute later she's cutting someone’s head off with a machete. So it's never a dull moment in the office.

On what makes the Virgil special…

I can't speak highly enough about Jeremy Reed and his team and everyone that put the sets together with such attention to detail, such creepiness, but also such familiarity. I mean the camera couldn't see it, but even parts of the wallpaper were just slightly folding off. It gives the illusion perfectly that someone's lived there for so long. Jeremy just has an eye. He's such a lovely chap. That's one of the things that's really disturbing about this. Everyone that has made all these really creepy sets, props, hair, makeup, they're all incredibly nice in real life. So it's quite a juxta. But Jeremy especially, he's got an eye for something very unique that just looks amazing on camera. And working with Neil McClean, our fabulous costume designer, has been a godsend because he put everyone in such distinctive looks, and I didn't really have a vision of what Kevin was going to look like when I arrived in Cape Town, but the moment I saw the boards and what he had in mind, I loved it. Because he was very suave and he made himself look far more eloquent and decadent than he actually is. He looks like someone from old money, but really he's not. And like any good costume, as soon as you wear it, you immediately feel you embodying someone else. My whole posture changes as soon as I put on that suit, so it was fun.

On working with director Kirill Sokolov…

Kirill's fantastic. He's so supportive, he's also so much fun. He reminds me of a kid in a candy store, where he's got all of the different flavors of sweets that he needs to create this incredible sweet that no one's ever thought of before. He has a youthful exuberance and he's just very excited by everything, and he knows what the flavor sweet should be. So when he doesn't quite get it right, then he wants to collaborate with everyone to make it what it should be. His excitement definitely fueled a lot of the cast and crew. That and Kirill's passion for filmmaking. There's not a single reference that he gave me that I knew, because it was always from these very obscure art house films or things that I had to Google, which has been great for my passion and learning about filmmaking as well.

Heather Graham

“Sharon”

On your first reaction to the script…

Well, the film is scary, it's funny, there's a lot of action. It's a very creative, cool world, and I think Kirill is really talented. I loved the script. I think that the story has a great sense of humor. It's super scary, and I think Kirill has a very unique voice, this world that he's created. I really didn't know what was going to happen next. I think he's telling a super interesting story, and it's very fun while also being disturbing. I mean, that’s one of the things I loved is that, it’s disturbing for sure, but there’s enough humor that makes it fun. I remember talking to Zazie about it and she’s like, “This is a comedy.” And I just thought, “Wow, really? You think it’s a comedy? Because I definitely had some dreams after I read the script.” But the comedic aspects ended up being one of the things I like most about it.

On the vibe at the Virgil…

The Virgil is a very exclusive, beautiful apartment building in New York City, and there's something about it that's very fancy, but there's an eeriness to it and a creepiness to it, and things are not as they seem. They built all these really cool sets and there's a cool, underlying menace beneath the surface. And I think everyone who lives at the Virgil probably has a different story. I think there's people that are brought in there because they want a job and it feels like they're working in this beautiful building, and it does feel like a family. Maybe they're running from some bad thing in their life, and this feels like a safe space. But there's been some mysterious disturbances, and we are a cult that has been existing for years, and basically Zazie's character, Asia, tries to take us down.

On the intense action in the film…

In my career, I've done some fights and some stunts, but nothing compared to this movie. I mean, there's long fight scenes that are really intense and really dramatic, and there's humor and it's violent. It was fun for me because I got to do some of my own stunts. I mean, I also had a stunt person, but I did get to do some of them, and so it was challenging and fun.

On Sharon and Kevin…

My character, Sharon, is a really interesting, cool villain that has a very fun side. And Kevin, played by Tom Felton, he's my buddy at the Virgil. I think we're both in the hierarchy of the Virgil, some of the rich people who are part of going after Asia—I don’t want to give away too much—but we find out that she's basically MMA fighter-level worthy, and we are surprised. 

On working with Zazie Beetz…

Zazie's an amazing actress. She's very beautiful. She's charismatic. I think she has a wildness to her. That was one of the things that Kirill said that was why he wanted to cast her. And she's fun, and she's a cool heroine. And I mean, she's a badass in this film. 

Patricia Arquette

“Lily Woodhouse”

On how you would describe THEY WILL KILL YOU…

I would say bonkers, creative, explosive, funny, macabre. This film is about this strange vortex, this building the Virgil, that is in New York City. And when you go in, you sort of get sucked into this other world with multiple dimensions, and you encounter this other world that has very different rules than the reality we live in.

On what drew you to the project…

I've always been a big fan of the horror genre. I started out, one of my first films was A Nightmare on Elm Street, Part 3: Dream Warriors, so I always love that. I love horror movies where you can get scared, but you're safe at home or you're in a movie theater and you're watching with your friends or your boyfriend or your girlfriend, whatever. I watched Kirill's first movie, and I was really blown away. It was a hybrid of a lot of things that I really loved because there's that sort of martial arts, fantastic sort of flying wildness that has come out of Chinese cinema and been so exciting, and then this hybrid with horror and comedy and supernatural. So I loved all of that stuff.

On the character Asia, played by Zazie Beetz…

I really like that the lead, the hero, is this young woman who is just fierce. She's a real force to be reckoned with. And instead of forging her strengths in this other world, in this other dimension or through superpowers that are not her own, she has created, she has honed, she has accumulated this skillset from her own iron will and her own drive and her own just kickass, badass personality. Zazie is such a great actress and so sweet and down-to-Earth and mellow, and such a hard worker. In this movie, she has got a lot to carry, and I didn't get to grow up with a lot of really badass females to watch. And she has this humble, cool, sweet presence that she carries, but then also the strength that that you know that is spectacular.

On your character, Lily Woodhouse…

Lily ended up at the Virgil many, many years ago. She was sort of a young Irish foundling, abandoned on the streets of New York. And talking to Kirill about what kind of dialect he wanted her to have, he was like, "I just want parts of that." So, she doesn't have her full dialect anymore, but there's flavors of it. She's been here so long, met so many diverse people, and met and fell in love with Ray in a time when biracial couples were really not just frowned upon, but attacked and pursued and penalized and tormented. I think she really, really loves Ray so much, and has this drive to have a home and a safe place. A long, long time ago, she stopped holding onto her morals, she sold them off and has normalized herself to this very strange existence.

On Lily’s powerful hold over those at the Virgil…

Oftentimes when people make choices that are destructive or evil or anything like that, they often couch it in making an excuse of why it's okay—because they love someone and they're protecting them, because they have this higher purpose that they're trying to serve. At the end of the day, it doesn't matter. You can't dance with the devil, you can't play that game. You can't dabble into that world, you can’t play in that world. You can't participate in it at all. But when you do in the way that Lily has for so very, very long becomes a very slippery slope, and all of a sudden where do you end?

On Lily and Ray’s relationship…

Lily's relationship with Ray, he's the love of her life and many lives. Ray is her real home, and Ray is… there's a symbiotic quality in their true essence, untouched by any of this. But they're at a moment where there's this power struggle, and oftentimes I think couples come to this, especially towards the end. One of them can’t do this anymore and the other is denying their reality, covering, trying to pretend it's okay. And it's just not okay. People do tend to change in relationships, or maybe in some ways they discover themselves. Some can't live with the burden anymore of who they are, while others are still completely willing to make up all these excuses of why everything's okay.

On working opposite Paterson Joseph as Ray…

Patterson is such an incredible actor, and immediately we had to forge this very quick bond to show this depth of relationship. I really felt it with him immediately. I could really see why Lily would love Ray, and so actors like that make your job much easier when you meet them, and there was just already a little sparkle between them.

On working with director Kirill Sokolov…

I have a lot of confidence in Kirill. I mean, I'm fortunate, knock on wood, that I get offered a lot of things and have a lot of opportunities to work with a lot of interesting or young filmmakers. But immediately when I watched his first film, and my agent and my manager watched it, we were like, "Whoa, who's this guy? This guy's a super talent." And it's really great working with him because he really shows you exactly how he feels. When you hear, "No, let's try again," you're like, "Oh, he's not into that one. We didn't get it yet guys." When he likes it, it’s just, "Cut. Yes." Pretty early on as an actor, you get to see when the director's reaction to those takes is the same as your own interior feeling about it, and when they're in sync, that's super exciting.

On what audiences will experience when they see the film…

I think audiences like to have fun and I think audiences like to see creativity, and there's a bizarre, funny element about this film—it's scary and gory, but also silly. And I think visually it’s very strong. People in general like to go to a movie where they're transported by a whole different story, and this film pretty quickly lets you know there are no rules.

PRODUCTION FACTS

THEY WILL KILL YOU is set in New York, but was shot in Cape Town, South Africa.

Prior to pre-production, writer/director Kirill Sokolov storyboarded every single frame of film he expected to shoot—creating approximately 1200 boards—and was even able to utilize them during casting, to show prospective talent how he envisioned the film.

Production Design

The film takes place almost entirely within the Virgil, a residence in New York City. It’s design was inspired by Dante’s Inferno, and the working title of the film was actually Nine Floors of Hell—referring to the nine circles of hell in the famous poem.

The floors of the Virgil are each assigned a theme from Inferno: Limbo, Lust, Gluttony, and so forth.

The first floor, Limbo, features a blue carpet with a subtle pattern of waves, inspired by the River Styx, where souls are “welcomed” to Hell. The second floor, Lust, is designed to resemble a classic European brothel, with deep burgundy colors and velvet textures, as well as risqué props. The third floor, Gluttony, features the Virgil’s kitchen and dining room areas.

The production set scenes in the hallways of the three different floors, but to save build time and expense, one hallway set—which was a huge build at approximately 165 feet long, 10 feet wide and 12 feet tall— was redressed, changing wallpaper, pictures, paint and so forth.  

Walls in the various room sets were built to move out so the configuration of rooms could change based on which set they were using, and production built several different elevators to accommodate different purposes. For example, one elevator had to accommodate a three-story shot with rigs and a great deal of stunt work.

To enhance the interiors and distinguish each floor from the others both visually and emotionally, giving audiences an every-changing, mythical experience within the Virgil’s walls, the teams incorporated various weather elements: a feather falling like snow; rain flying through the dining room; and flakes of snow falling in a climactic scene.

For one climactic sequence inside an elevator shaft, the production team crafted a miniature of the three-story set. Camera spent half a day shooting within, and the miniature was so precise that when the footage went to the editorial department, they could not tell it had been shot on a miniature set.

To fill the second floor with Lust-appropriate art, avoid costs and create something with a curated look, the design team held a photo shoot to capture lovers in different poses, then printed approximately 30 life-size portraits and painted over them for a custom look.

Costume Design & Props

Costume designer Neil McClean searched extensively for just the right fabric for the cult members’ robes—one that would be dark enough for the aesthetic filmmakers were looking for, but also be able to be seen properly on camera in the film’s darker settings. They found a specific textured cloth that was just a bit shiny and light enough to be seen during the action sequences and have its own kinetic energy, however, it could not be used in the film’s sequence that involves fire as the fabric would melt like rubber. McClean’s team sourced a similar looking but fire-retardant cloth for that one scene.

At one point early on in the film, Zazie Beetz’s character, Asia, wields a machete.  The prop team created seven versions of it, using appropriate materials for look, function, safety and so forth, including a real one that is sharp, a real one that is not sharp, a rubber one, a shiny one, etc.

Camera

Director Kirill Sokolov and director of photography Isaac Bauman both grew up loving movies from the 1990s, and sought to give this film that aesthetic. They found common ground in the vivid colors and in using spherical Panavision lenses for a slightly vintage look, as well as a Richardson strong backlight to enhance theatricality.

During prep, Bauman compiled a longform document with his suggestions for each scene, then worked with Sokolov on what the visual concept of the movie would be, ultimately putting together a 600-page bible of sorts that they shared with the production team.

Stunts

Zazie Beetz trained for four months prior to the start of principal photography, including three weeks in Cape Town. Thanks to her efforts, she was able to accomplish most of her own stunts, including a sequence that included actual fire.

The filmmakers were determined to capture as much of the action in-camera, including practical effects, one of the most impressive being the use of real fire in a huge fight sequence where most of the cast are involved.

Heather Graham was so inspired by Beetz’s willingness to perform her own stunts that she asked director Kirill Sokolov if she could do some of her own, as well.

Director Kirill Sokolov and his stunt and fight choreographers crafted each fight sequence differently, evoking fight styles from samurai to spaghetti western to straight horror, escalating along with the story and moving the camera differently so that it, too, becomes almost a character in the film. 

For the samurai style, production built a blood rig in order to get a spray of blood that hangs almost like a cloud above the room, two meters high and hitting the ceiling.

Despite the film featuring almost nonstop action, no one was injured on set, beyond a few minor bruises or cuts.

Sokolov fought for a sequence in the film that includes a rogue eyeball racing through the scene in pursuit of one of the characters—they captured it practically, using a rod and clumsy movements in an old-school puppeteer style, and it became one of the director’s favorite elements in the film.

The film includes sequences in which the characters are moving quickly through a crawl space on all fours, so the production made the floor and portions of the walls soft, to make it comfortable for the actors.

# # #

ABOUT THE CAST

The German-born, American actress ZAZIE BEETZ (Asia) is best known for her co-lead role as Donald Glover's on-and-off-again girlfriend ‘Vanessa,’ in FX Networks’ Golden Globe-winning series, “Atlanta.” The show, which premiered its fourth and final season in September 2022, earned Beetz an Emmy®-nomination for Best Supporting Actress in a Comedy Series.   

Up next, Beetz will star opposite Channing Tatum and Taron Egerton in the upcoming adaptation of William Lashner’s 2006 novel “Kockroach.”Beetz is also set to star and co-executive produce the upcoming Apple TV+ drama series “Lazarus” alongside Tom Hardy. She can be seen in drama film “Good Luck, Have Fun, Don’t Die,” where she stars alongside Sam Rockwell and Juno Temple. The film is directed by Gore Verbinski and written by Matthew Robinson and debuted on February 13, 2026. Beetz will also star in Nocturna’s upcoming psychological horror film “They Will Kill You,” directed by John Doe. Starring alongside Patricia Arquette, Heather Graham, and Tom Felton, the film is set for release on March 27, 2026.  

She can also be seen in Universal Pictures’ animated comedy “The Bad Guys 2,” in which she voices the character ‘Diane Foxington’ alongside Sam Rockwell’s ‘Mr. Wolf.’ The film was released in theaters on August 1, 2025. Additionally, Beetz starred in Cinemation Studios thriller “The Dutchman,” directed by Andre Gaines, which premiered at the 2025 South by Southwest Film & TV Festival on March 8 and was released in theaters on January 2, 2026.

Previous film credits include Joker and Joker: Folie à Deux, Bullet Train, Nine Days, and Netflix’s The Harder They Fall. On television, Beetz has appeared in Black Mirror, Full Circle, History of the World: Part II, and Jordan Peele’s The Twilight Zone.

MYHA’LA (Maria)

PATERSON JOSEPH (Ray) trained at the London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA). He’s worked extensively on screen, television and in the theatre.

Paterson is currently filming TOMB RAIDER for Amazon alongside Sophie Turner, and has recently wrapped on the feature film THE ROOTS MANOUVRE starring opposite Toni Collete and Jessica Henwick. He could also be seen playing the iconic role of Arthur Slugworth in WONKA alongside Timothée Chalamet, as well as starring in the television series BOAT STORY and VIGIL, both for the BBC.

Paterson's previous on screen credits include: THAT DIRTY BLACK BAG, THE MOSQUITO COAST, INSIDE NO.9, THE END OF THE F*ING WORLD**, NOUGHTS AND CROSSES, AVENUE 5, GRANTCHESTER, PEEP SHOW, GREEN WING, IN THE NAME OF THE FATHER and THE BEACH.

On stage, some of Paterson's theatre credits include A CHRISTMAS CAROL (Old Vic), TROILUS AND CRESSIDA, THE LAST DAYS OF DON JUAN, KING LEAR (RSC); ELMINA’S KITCHEN, ST JOAN, EMPEROR JONESand THE ROYAL HUNT OF THE SUN (National Theatre).

As an established author Paterson's works include SANCHO - AN ACT OF REMEMBRANCE (Play), JULIUS CAESAR AND ME (Non Fiction) and THE SECRET DIARIES OF CHARLES IGNATIUS SANCHO (Novel) and TEN: CHILDREN WHO CHANGED THE WORLD (historical biography)

TOM FELTON (Kevin)

HEATHER GRAHAM (Sharon) discovered her passion for acting at an early age and first caught the attention of filmmakers with her breakout role in Gus Van Sant’s DRUGSTORE COWBOY, earning an Independent Spirit Award nomination. She went on to deliver unforgettable performances in the 1997 classic BOOGIE NIGHTS—for which she received the MTV Movie Award for Best Breakthrough Performance—1999’s blockbuster AUSTIN POWERS: THE SPY WHO SHAGGED ME, and 2009’s smash hit THE HANGOVER alongside Bradley Cooper and Zach Galifianakis. 

Up next, Graham will appear alongside Zazie Beetz, Patricia Arquette, and Tom Felton in the elevated thriller THEY WILL KILL YOU, produced by Nocturna Pictures—the newly launched horror label from Skydance and Andy & Barbara Muschietti. The elevated thriller follows a group of strangers who find themselves targeted by a deadly force that may be more than human and will be released on March 27th, 2026. She will also star in CARRIE, a bold new reimagining of Stephen King’s seminal horror novel. 

Most recently, Graham was seen with Nicolas Cage and Stephen Dorff in the Western THE GUNSLINGERS, produced by Brilliant Pictures. In addition, Graham wrote, directed, and starred in CHOSEN FAMILY, which premiered at the 2024 Santa Barbara Film Festival. For the film, she was honored with the San Luis Obispo Film Festival’s King Vidor Award. She also starred opposite Tom Hopper in PLACE OF BONES, released in August 2024. 

In 2023, Graham appeared in a wide range of films including THE OTHER ZOEY, a romantic comedy from director Sara Zandieh; Netflix’s holiday hit BEST CHRISTMAS EVER with Brandy Norwood, Jason Biggs, and Matt Cedeño; SUITABLE FLESH opposite Barbara Crampton (now streaming on Shudder and Hulu); the supernatural thriller ORACLE; and MGM & LightWorkers’ ON A WING AND A PRAYER with Dennis Quaid. She also joined the ensemble of the Apple TV+ series EXTRAPOLATIONS. 

Her recent credits also include Redbox Entertainment’s THE LAST SON with Machine Gun Kelly, Sam Worthington, and Thomas Jane; the conspiracy thriller WANDER opposite Aaron Eckhart and Katheryn Winnick; CBS All Access’ adaptation of Stephen King’s THE STAND; and the Netflix features LOVE, GUARANTEED, with Rachael Leigh Cook and Damon Wayans Jr., and DESPERADOS, a female-driven comedy with Nasim Pedrad and Anna Camp. 

Previously, Graham starred in the acclaimed indie drama THE REST OF US, which premiered at the 2019 Toronto International Film Festival. Critics praised her work as “one of her most subtle performances.” The film was released theatrically on February 14, 2020. 

A multi-hyphenate filmmaker, Graham made her writing and directing debut with HALF MAGIC, a raunchy, female-driven comedy released in theaters and on VOD in February 2018. 

On television, she starred opposite Edie Falco in NBC’s LAW & ORDER TRUE CRIME: THE MENENDEZ MURDERS, guest-starred in TBS’s ANGIE TRIBECA, and headlined Sky Atlantic’s double-life comedy BLISS. She joined the cast of Showtime’s CALIFORNICATION for its seventh season, reprised her role as Jade in THE HANGOVER PART III, and co-starred in Ramin Bahrani’s AT ANY PRICE, which premiered at both the Toronto and Venice Film Festivals. 

Other film credits include Dwight Little’s THE LAST RAMPAGE; the noir drama WETLANDS; ABOUT CHERRY; JUDY MOODY AND THE NOT BUMMER SUMMER; 5 DAYS OF WAR; and Emilio Estevez’s BOBBY, which premiered at the 2006 AFI Film Festival. 

Graham has also lent her voice to animated and television projects including Lionsgate’s NORM OF THE NORTH and Lifetime’s hit V.C. Andrews adaptations FLOWERS IN THE ATTIC, PETALS ON THE WIND, and IF THERE BE THORNS. 

Throughout her career, she has collaborated with many of the industry’s most respected filmmakers and actors. Her standout roles include memorable turns in SWINGERS, Frank Oz’s BOWFINGER, the Hughes brothers’ FROM HELL opposite Johnny Depp, THE GURU, HOPE SPRINGS, COMMITTED, Edward Burns’ SIDEWALKS OF NEW YORK, James Toback’s TWO GIRLS AND A GUY, LOST IN SPACE, and SIX DEGREES OF SEPARATION with Will Smith. 

Graham executive produced and starred in the romantic comedy CAKE alongside Sandra Oh and Cheryl Hines. On television, she earned rave reviews for her guest-starring arc on NBC’s SCRUBS, and she made her stage debut in Playwrights Horizons’ Off-Broadway production of RECENT TRAGIC EVENTS.

PATRICIA ARQUETTE (Lily Woodhouse) is a fourth-generation actor whose remarkable career spans film, television, and activism.

She won the Academy Award for Best Supporting Actress for her performance in BOYHOOD, Richard Linklater’s groundbreaking 12-year project. The role also earned her the Golden Globe, BAFTA, SAG, Independent Spirit Award, and accolades from both the New York and Los Angeles Film Critics Circles.

Arquette recently made her own feature directorial debut with GONZO GIRL, based on the best-selling memoir, and starring Willem Dafoe, Camila Morrone, and Zoe Bleu.

Currently, she is filming EVIL GENIUS alongside David Harbour, directed by Courteney Cox.

She leads Hulu’s hit limited series MURDAUGH: DEATH IN THE FAMILY, playing the lead role of Maggie Murdaugh opposite Jason Clarke, who plays Alex Murdaugh in the serie. Upcoming, she stars in Kenneth Branagh’s THE LAST DISTURBANCE OF MADELINE HYNDE, opposite Jodie Comer, and in Kirill Sokolov’s THEY WILL KILL YOU, opposite Zazie Beetz, both set for release next year.

On television, Arquette stars in the critically acclaimed Apple TV series SEVERANCE alongside Adam Scott, John Turturro, and Christopher Walken. She also serves as a producer on the series with Ben Stiller and has earned multiple Emmys nominations for her work.

She starred and executive produced HIGH DESERT for Apple TV, developed with Nancy Fichman, Katie Ford, Jennifer Hoppe, 3 Arts Entertainment, and Ben Stiller’s Red Hour, with all episodes directed by Jay Roach.

Arquette’s performance in Showtime’s ESCAPE AT DANNEMORA, directed by Ben Stiller, earned her the Golden Globe, SAG, and Critics’ Choice Awards for Best Actress in a Limited Series. She went to star in Hulu’s THE ACT, winning the Emmy, Golden Globe, and Critics’ Choice Awards. 

Previously, Arquette earned an Emmy Award for her lead role as Allison Dubois in the long-running CBS drama MEDIUM, as well as multiple nominations from the Emmy, Golden Globe, and SAG Awards. Her additional television work includes leading roles in CSI: CYBER and BOARDWALK EMPIRE.

Her film career includes standout performances in works by acclaimed directors such as THE INDIAN RUNNER (Sean Penn), TRUE ROMANCE (Tony Scott), BRINGING OUT THE DEAD (Martin Scorsese), LOST HIGHWAY (David Lynch), ED WOOD (Tim Burton), ETHAN FROME (John Madden), FLIRTING WITH DISASTER (David O. Russell), and HUMAN NATURE (Michel Gondry).

Born in Chicago and now residing in Los Angeles, Arquette comes from a storied entertainment family. She is the granddaughter of comedian Cliff Arquette (a.k.a. “Charlie Weaver”), daughter of actor Lewis Arquette, and sister to fellow actors Rosanna, Richmond, David, and the late Alexis Arquette.

ABOUT THE FILMMAKERS

Filmmaker KIRILL SOKOLOV (Writer/Director) is known for his unique vision with a mix of visceral horror and sharp humor.  His work includes 8 short films, 3 feature films, as well as numerous commercials and music videos.

His first feature film made within the Hollywood Studio system is They Will Kill You, starring  Zazie Beetz with an ensemble cast including Patricia Arquette, Myha’la, Heather Graham, Tom Felton, and Paterson Joseph.  Kirill directed the film, wrote the screenplay (along with Alex Litvak), and was as an Executive Producer.

They Will Kill You unleashes a blood-soaked, high-octane horror-action-comedy in which a young woman must survive the night at the Virgil, a demonic cult’s mysterious and twisted death-trap of a lair, to avoid becoming their next offering. 

The film breaks the genre norms by combining an action-packed horror movie with visceral elements of gore and wickedly dark humor.  It is fun, bold, scary, and original.

The production team behind They Will Kill You, includes Andy Muschietti and Barbara Muschietti along with Skydance and New Line Cinema.  Warner Bros. will release the film in theaters on March 27, 2026.

Why Don’t You Just Die was his feature directorial debut.  The film is an action-filled dark comedy that is distinctly Russian but uniquely characterized as a Western-style action film playing out in the confines of a Moscow apartment. It premiered at Fantasia, where it won the Audience Award as well as Best New Director.  Arrow released the film, and it currently has a “Certified Fresh” rating of 97% on Rotten Tomatoes.   

Born in Russia, Kirill is currently based in Los Angeles.  He graduated with a master’s degree in the Physics and Technology of Nanostructures before turning his career sights to filmmaking. 

ALEX LITVAK (Writer) is a screenwriter whose produced credits include the upcoming live-action feature Masters of the Universe (2026) for Mattel and Amazon MGM Studios, They Will Kill You (2026) for Skydance and New Line, the Disney+ original Secret Society of Second Born Royals (2020), The Three Musketeers (2011) and Predators (2010).

 Litvak is currently writing the action-adventure Becoming Houdini for Disney and adapting the young adult bestseller Sky’s End as a feature film for director Antoine Fuqua. 

Prior to his writing career, Litvak was a feature executive at Fox and Intermedia, where he worked on more than two dozen films, including X-Men, Training Day, and Terminator 3. He is a graduate of the USC School of Cinematic Arts.

ANDY MUSCHIETTI (Producer) 

BARBARA MUSCHIETTI (Producer) 

After 10 years of working in the Studio System at Paramount, MGM, Sony and Orion Pictures, DAN KAGAN (Producer) pivoted into independent film producing in 2020 under the Traffic. banner. In the five years since, he’s produced nine features, including the record-breaking hit Longlegs, the Paramount-distributed Significant Other, New Line's upcoming They Will Kill You, and Bleecker Street's upcoming Victorian Psycho. In the meantime, he’s continued working with the LA music and events collective Brownies & Lemonade, which he helped found in 2012, and has dipped in and out of teaching at USC.