ยามซากุระร่วงโรย

ในปี ค.ศ. 1991 ฤดูใบไม้ผลิ ในชั้นประถม ทากากิ ได้พบกับ อาคาริ และสนิทสนมกัน ทั้งสองเป็นเหมือนกันที่โดดเดี่ยว และมีความรู้สึกอ่อนโยนที่ถ่ายทอดถึงกันได้ทีละน้อย แต่แล้วหลังจากสำเร็จการศึกษา อาคาริก็ย้ายบ้านออกไป ในคืนหนึ่งของฤดูหนาวชั้นมัธยมต้น ทากากิและอาคาริได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ภายใต้ต้นซากุระต้นเดียวที่ยืนอยู่กลางหิมะ พวกเขาสัญญาครั้งสุดท้าย ว่าจะพบกันอีกในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2009 ขณะที่เวลาเคลื่อนผ่านไป ในปี ค.ศ. 2008 ทากากิ ผู้ที่ยังคงติดอยู่กับความสัมพันธ์อันยาวนานในอดีตกับหญิงสาวที่เขาผูกพันอย่างลึกซึ้ง ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว 30 ปี ในทางกลับกัน อาคาริก็ใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างเงียบสงบ ไปพร้อมกับความทรงจำในวันวาน “อายุ 18 ปี” เป็นช่วงเวลาที่ทั้งสองคนเริ่มก้าวเดินด้วยความเร็วที่แตกต่างกันไป ระยะห่างและเวลาที่ไม่อาจมาบรรจบกันได้ นำมาสู่คำมั่นสัญญาแห่งโชคชะตาที่ยังคงดึงดูดผู้คน