เลื่อนดูหน้าจอ เห็นเธอส่งยิ้มพิมพ์ใจ
สติกเกอร์ส่งมา บอกว่าคิดถึงกันแค่ไหน
โปรไฟล์สวยหรู ดูแล้วเหมือนนางฟ้าในนิยาย
หลงเชื่อคำหวาน จนหัวใจฉันมันละลาย

กด Like ทุกรูป คอมเมนต์ว่ารักทุกวัน
วาดฝันกันไป ว่าเราจะมีกันและกัน
แต่ความจริงที่เจอ มันไม่เหมือนในฟิลเตอร์นั้น
เมื่อวันที่นัดเจอ... โลกของฉันก็พังทลาย

บอกว่ารักนักรักหนา... แค่ลมปากผ่านคีย์บอร์ด
บอกว่ารอฉันคนเดียว... แต่เธอมีที่เก็บไว้เป็นคอลเลกชัน
ความจริงถูกซ่อนไว้ ภายใต้แสงสีนวลตา
กว่าจะรู้ตัว... ก็น้ำตาซึม

นี่คือพิษรักออนไลน์ เจ็บเจียนตายเพราะปลายนิ้ว
โดนความเหงาขับเคี่ยว จนต้องกลายเป็นเหยื่อในเกม
ถูกขังในโลกเสมือน ที่เธอสร้างเอาไว้หลอกกัน
คำว่ารัก... มันก็แค่ ข้อความที่ไร้ความหมาย
สุดท้ายก็ต้องนอนร้องไห้... กับหน้าจอที่ว่างเปล่า

เดี๋ยวโพสต์เศร้า เดี๋ยวโพสต์โสด โหมดเรียกคะแนน
ใครจะรู้ว่าเธอ... มีกี่คนที่เป็นแฟน
หลอกให้ฉันทุ่มเท ให้เปย์ทั้งใจทั้งแรง
สุดท้ายก็โดนแกง... เพราะเธอแค่หาคนแก้เหงา

ปิดเครื่องหนี... แต่ใจยังจำ
บล็อกทุกทาง... แต่แผลยังซ้ำ
ขยี้หัวใจให้แหลกคามือ... ด้วยปลายนิ้วของเธอ!

เลิกแชร์... เลิกไลก์... เลิกให้ใจกับคนในจอ
พอแล้วกับพิษร้าย... ที่เรียกว่ารักออนไลน์